Chłopiec leżał na podłodze. Jego nadgarstki były związane paskami miękkiego materiału, a babcia, klęcząca obok, trzymała go mocno za ramiona.
Okno było szeroko otwarte.
"Odejdź od dziecka!" krzyknął policjant.
Ale babcia się nie ruszyła.
— Błagam cię, nie rozwiązuj mu rąk! Jeśli otworzy oczy, wszystko zacznie się od nowa.
„Co się znowu stanie?” zapytał przerażony nauczyciel.
Stara kobieta zaczęła płakać.
— Myślisz, że go torturuję. Ale ja próbuję go chronić. Jego rodzice zginęli tej nocy, kiedy zobaczył coś, czego nigdy nie powinien był zobaczyć.
Policjant podszedł do chłopca i delikatnie rozwiązał mu więzy. Dziecko nagle otworzyło oczy, spojrzało w okno i zaczęło krzyczeć z przerażenia:
— Zamknij drzwi! On przyszedł mnie zabrać!
Wszyscy zwrócili się w stronę korytarza. Nikogo tam nie było.
„Kto przyszedł, mój mały?” zapytała nauczycielka, podchodząc do niego.
Chłopiec podniósł drżący palec i wskazał na lustro.
— Człowiek, który zabił mamę i tatę!
Policja natychmiast przeszukała pokój. Za lustrem odkryła małą ukrytą kamerę. Obok niej znajdowała się koperta ze zdjęciem rodziców dziecka i wiadomością:
