W szkole dziecko powiedziało o swojej babci: „Moja babcia wiąże mi ręce każdej nocy”. Jego nauczyciel był przerażony i powiadomił policję. Kiedy funkcjonariusze weszli do domu, byli oszołomieni tym, co odkryli.

„Jeśli chłopak kiedykolwiek przypomni sobie prawdę o tamtej nocy, ucisz go!”

Babcia zakryła twarz i wybuchnęła płaczem.

— Nie związałem mu rąk, bo byłem podły. Zrobiłem to, bo za każdym razem, gdy mówił przez sen albo zbliżał się do okna, ktoś do mnie dzwonił i groził, że go zabije. Wiedziałem, że jesteśmy obserwowani. Nie wiedziałem już, komu ufać.

„Dlaczego nie wezwałeś policji?” zapytał policjant.

Starsza kobieta drżącą ręką wskazała na zegar ścienny.

— Ponieważ osoba, która do mnie dzwoniła, zawsze wiedziała, co robię, nawet rzeczy, o których nikomu nie mówiłam.

Policjant podniósł aparat. W tym momencie zadzwonił jego telefon. Słuchał przez kilka sekund, po czym zbladł.

„Co się dzieje?” zapytał jego kolega.

Powoli zwrócił się ku pozostałym.

— Ktoś z naszego komisariatu policji właśnie poinformował nas, że główny śledczy prowadzący śledztwo w sprawie wypadku z udziałem rodziców dziecka zaginął trzy dni temu…

Chłopiec nagle złapał nauczyciela za rękę.

— Wiem, kto był tamtej nocy w samochodzie.

Wszyscy ucichli.