— Co było trudne?
Staruszka nie odpowiedziała. Wzięła wnuka za rękę i szybko odeszła. Jej dziwne zachowanie tylko wzmogło podejrzenia nauczyciela.
Tego wieczoru o godzinie jedenastej nauczyciel stanął przed domem babci w towarzystwie dwóch policjantów i pracownika socjalnego.
Za zasłoną jedynego oświetlonego okna na pierwszym piętrze poruszała się jakaś postać.
Kilkakrotnie pukali do drzwi, ale nikt nie otwierał.
Nagle w środku rozległ się głośny, stłumiony dźwięk.
Kilka sekund później na górze dało się usłyszeć stłumiony płacz dziecka.
— Babciu, puść mnie!
Ręce nauczyciela zaczęły drżeć. Jeden z policjantów ponownie zapukał do drzwi, tym razem znacznie mocniej.
— Policja! Otwórzcie drzwi!
W środku rozległy się pospieszne kroki. Coś upadło na podłogę, a chłopiec znowu krzyknął:
— Chcę wyjść!
Policjanci nie czekali dłużej. Wyważyli drzwi wejściowe i pobiegli po schodach.
Drzwi do pokoju dziecka były zamknięte od środka. Kiedy jednemu z policjantów udało się je wyważyć, wszyscy zamarli w bezruchu.
Resztę historii znajdziesz w pierwszym komentarzu.👇👇👇

