Nawet nie wiedziałem, kogo przepraszałem.
Daniel znów wziął mnie za rękę.
„Nie bądź.”
Ryan uśmiechnął się złośliwie. „Czy pakiet dla chłopaka obejmuje trzymanie za rękę, czy to dodatkowo kosztuje?”
Daniel spojrzał mu prosto w oczy.
„Czy pakiet dla byłego męża obejmuje upokarzanie matki twoich dzieci w ich obecności, czy robisz to za darmo?”
Ktoś westchnął.
Uśmiech Ryana zniknął.
„To był żart” – warknął.
Daniel skinął głową. „Ciekawy wybór”.
Potem impreza próbowała kontynuować działalność, ale coś się zmieniło.
Muzyka znów zagrała. Dzieciaki wskoczyły do basenu. Ktoś rozdawał burgery. Ale Ryan obserwował Daniela, czekając, aż popełni błąd.
Daniel nigdy tego nie zrobił.
Pomógł mojej córce otworzyć kartonik z sokiem. Zapytał moich synów o baseball i naprawdę słuchał. Pochwalił ogród Elaine. Kiedy starsza ciotka upuściła serwetkę, podniósł ją, zanim musiała się schylić.
Nie przesadził.
To uczyniło go wiarygodnym.
Lucille zauważyła, że Ryan również jej się przygląda.
Na początku pochyliła się bliżej Ryana, śmiała się głośniej, dotykała go mocniej. Ale powoli jej uśmiech stawał się coraz słabszy.
Starałem się tego nie zauważać.
Zamiast tego po prostu ruszyłem dalej.
Nosiłem talerze.
„Przepraszam, przepraszam.”
Wytarłem lemoniadę ze stołu.
„Przepraszam, pozwól mi to odebrać.”
Kiedy moja córka wylała keczup obok buta Daniela, natychmiast chwyciłam serwetkę.
