W dniu moich 11. urodzin ojczym pocałował mnie w czoło i wyszeptał: „Przyjdź dziś w nocy i śpij obok mnie”. Trzymałam właśnie w dłoni nóż kuchenny, kiedy wypowiedział te słowa, a coś w jego głosie sprawiło, że ręka zaczęła mi drżeć… Jednak to, co wydarzyło się później tamtej nocy, ujawniło PRZERAŻAJĄCĄ tajemnicę, której nigdy nie powinnam była odkryć…

Mama zaniosła się rozpaczliwym płaczem.

Nigdy nie wiedziałam, że miała jeszcze jedno dziecko.

Robert mówił dalej cicho.

— Jej córka urodziła się przedwcześnie. Żyła tylko trzy dni.

Poczułam łzy spływające mi po policzkach.

— Miała na imię Emily — wyszeptał.

Podniosłam wzrok.

— Co?

Głos Roberta drżał.

— Emily to imię, które Susan wybrała dla swojego dziecka.

Nogi się pode mną ugięły.

— Więc… dlaczego ja mam na imię Emily?

Mama ukryła twarz w dłoniach.

Robert odpowiedział:

— Ponieważ Susan nie potrafiła pogodzić się z jej stratą.

W kuchni zapadła cisza.

Potem wypowiedział słowa, które zapamiętam do końca życia.

— Twoja mama zabrała cię z tamtego szpitala, Emily. I przywiozła do domu.

Zatoczyłam się do tyłu.

— Nie…