Mama zaniosła się rozpaczliwym płaczem.
Nigdy nie wiedziałam, że miała jeszcze jedno dziecko.
Robert mówił dalej cicho.
— Jej córka urodziła się przedwcześnie. Żyła tylko trzy dni.
Poczułam łzy spływające mi po policzkach.
— Miała na imię Emily — wyszeptał.
Podniosłam wzrok.
— Co?
Głos Roberta drżał.
— Emily to imię, które Susan wybrała dla swojego dziecka.
Nogi się pode mną ugięły.
— Więc… dlaczego ja mam na imię Emily?
Mama ukryła twarz w dłoniach.
Robert odpowiedział:
— Ponieważ Susan nie potrafiła pogodzić się z jej stratą.
W kuchni zapadła cisza.
Potem wypowiedział słowa, które zapamiętam do końca życia.
— Twoja mama zabrała cię z tamtego szpitala, Emily. I przywiozła do domu.
Zatoczyłam się do tyłu.
— Nie…
