W dniu moich 11. urodzin ojczym pocałował mnie w czoło i wyszeptał: „Przyjdź dziś w nocy i śpij obok mnie”. Trzymałam właśnie w dłoni nóż kuchenny, kiedy wypowiedział te słowa, a coś w jego głosie sprawiło, że ręka zaczęła mi drżeć… Jednak to, co wydarzyło się później tamtej nocy, ujawniło PRZERAŻAJĄCĄ tajemnicę, której nigdy nie powinnam była odkryć…

— Kim pani jest?

Zrobiła kolejny krok.

Robert podniósł głos.

— Margaret! Proszę, zostań tam, gdzie jesteś!

Kobieta zatrzymała się.

Jej spojrzenie przeniosło się z Roberta na mnie.

Wtedy powiedziała coś, co wywróciło cały mój świat do góry nogami.

— Emily, kobieta, która cię wychowała, nie jest twoją prawdziwą matką.

Zabrakło mi tchu.

— Co?

Margaret zaczęła płakać.

— Powiedzieli mi, że umarłaś! Powiedzieli mi, że moja mała córeczka nie żyje!

Robert zrobił krok do przodu.

— Margaret, proszę. Nie w taki sposób powinna się dowiedzieć.

Spojrzałam na ojczyma.

Nie wyglądał na zaskoczonego.

Znał tę kobietę.

Doskonale wiedział, o czym mówiła.

— Robert — wyszeptałam — co ona mówi?

Zamknął oczy.