Tylko recepcjonistka z dyplomem!


Nie dlatego, że byłem zaskoczony. To był pierwszy raz, kiedy Maksim naprawdę wyraził słowami to, co próbowałem mu powiedzieć od lat.
Chciał być częścią organizacji medycznej, korzystać ze sprzętu, asystentów, harmonogramu i reputacji, ale nie akceptując żadnych powszechnych zasad.
„Każda klinika ma swoje własne systemy, Maksim. I ktoś musi za nie odpowiadać”.
„Znowu zaczynamy z twoimi wykładami o zarządzaniu!”
Ella Borisovna w końcu rozłożyła kartkę papieru.
„Oto, co proponuję. Moje mieszkanie jest duże, a kuchnia przestronna. Podczas gdy Maksim szuka miejsca, moglibyśmy na razie rozstawić tu niezbędny sprzęt. Moja sąsiadka już pytała, kiedy może się z nim umówić”.
Spojrzałam na nią, myśląc, że się przesłyszałam.
„Sugerujesz założenie gabinetu dentystycznego w swojej kuchni?”
„To tylko tymczasowe, Karino. Moje mieszkanie jest w idealnym porządku, jest czyste. A mój syn nie odebrał wczoraj dyplomu”.
— Ella Borisovna, prawdziwa konsultacja medyczna wymaga odpowiedniego lokalu, sprzętu i pozwolenia na konkretny adres. Domowa kuchnia się do tego nie nadaje.
„Zawsze stawiasz przeszkody” – powiedziała moja teściowa. „Ludzie potrzebują pomocy, a nie papierkowej roboty
”. „Właśnie dlatego nie radziłabym Maksimowi przyjmować pacjentów tam, gdzie to zabronione”.
Maksim wziął kartkę papieru od matki.
„Przestań, mamo. Sama wiem, że praca w kuchni nie wchodzi w grę”.
Spojrzała na niego z widocznie urażoną miną.
„Po prostu chcę pomagać. Poświęciłeś życie na robienie czegoś dobrego dla innych – naprawdę teraz będziesz tu siedział i nic nie robił?
” „Znajdę pracę” – odpowiedział. „Ale nie przyjmę byle kogo”.
Potem zwrócił się do mnie.
„Dostałeś to, czego chciałeś. Zabrałeś moich pacjentów i postawiłeś kogoś innego na moim miejscu. Jesteś teraz szczęśliwy?
” „Nie przyjąłem twoich pacjentów. Możesz pracować w innej placówce medycznej, a ludzie mogą wybierać sobie lekarzy. Ale nie możesz już prowadzić mojej kliniki tak, jak chcesz”.
„Twoją kliniką” – powtórzył Maksim. „Czy to dla ciebie ważne, żeby to teraz sprecyzować?
” „Zarejestrowałam spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością przed ślubem. Pracowałeś tu na podstawie umowy o pracę. Oboje znamy fakty. Wolałeś udawać, że wszystko było inaczej, aż do niedawna”.
Maksim spojrzał na swoje dłonie.
Po siedmiu latach przyzwyczaiłam się do widoku tych rąk przy pracy. Był w tym dobry: pacjenci szanowali go za to, a ja podziwiałam w nim tę umiejętność.
Nie chciałam mu odbierać kariery. Nawet tego bym nie zrobiła.