Ella Borisowna była ubrana tak, jakby szła na ważne spotkanie. Niosła torebkę i złożoną na pół kartkę papieru.
Maksim zatrzymał się przy recepcji. Spojrzał na grafik lekarzy, a potem na zamknięte drzwi kliniki ortopedycznej.
„Więc już znalazłeś kogoś na moje miejsce” – powiedział.
Ola wstała.
„Maksimie Andriejewiczu, Karina Siergiejewna jest w swoim gabinecie. Jeśli chcesz z nią rozmawiać, dam jej znać, że jesteś”.
Wyszedłem im na spotkanie.
„Proszę do mojego gabinetu. Pacjenci wkrótce przyjdą, więc nie przeszkadzajmy im”.
Maksim wszedł pierwszy, a za nim jego matka.
Gdy tylko weszła, matka zajęła krzesło dla gości i położyła kartkę na biurku.
„Karina, jesteśmy tu w interesach” – oznajmiła Ella Borisowna. „Maksim jest gotów rozważyć powrót. Ale najpierw musicie omówić warunki”.
Usiadłem naprzeciwko nich.
„Maksimie, słucham”.
Wyglądał na wyczerpanego. W ciągu zaledwie miesiąca schudł i nie dbał już tak bardzo o włosy jak wcześniej. Mimo to mówił z tą samą pewnością siebie.
„Widziałem, że otworzyłeś oddział ortopedii. Więc w końcu zrozumiałeś, jak ważny jest on dla kliniki. Jestem gotowy wrócić, ale tylko jeśli przestaniesz ingerować w moją pracę”.
„Pod jakimi warunkami?”
„Chcę odzyskać moją starą praktykę. Chcę mieć wyłączne prawo do ustalania własnego grafiku i opłat. Nie muszę odpowiadać przed administratorem za każdą zmianę. A moja mama musi móc przychodzić, kiedy tylko zechce”.
Spojrzałem na Ellę Borisowną.
Skinęła głową z aprobatą, jakby lista żądań syna wydawała się jej zupełnie naturalna.
„A co pani sugeruje, żebyśmy zrobili z Igorem Siemionowiczem?” zapytałem.
„To pani problem. Może pani zatrzymać go jako konsultanta. Pracuję tu od siedmiu lat”.
„Igor Siemionowicz został zatrudniony na warunkach uzgodnionych za obopólną zgodą. Nie mam powodu, żeby je zmieniać tylko dlatego, że pani wróciła”.
Maksim zmarszczył brwi.
„Poważnie, wybrałaby pani obcą osobę zamiast własnego męża?”
„Wybrałem specjalistę, który akceptuje zasady kliniki. Rodzina nie ma z tym nic wspólnego”.
„Więc co mam teraz zrobić?” „
Znajdź miejsce, które spełnia pani oczekiwania zawodowe. Jest pani dobrym lekarzem i ma pani doświadczenie”.
„Miałem już dwie oferty pracy z innych klinik stomatologicznych” – odparł zirytowany. „Jedna płaci znacznie mniej, a w drugiej dyrektor chce przydzielać pacjentów według ogólnego harmonogramu. Dlaczego miałbym nadal pracować pod czyjąś kontrolą?”
Nie miałem od razu odpowiedzi.
Tylko recepcjonistka z dyplomem!
