Tylko recepcjonistka z dyplomem!


Ale miałam dość pozwalania mu na podejmowanie decyzji za mnie.
„Rozumiesz, że to oznacza koniec naszego małżeństwa, prawda?” zapytał.
„Maksimie, mieszkamy osobno od prawie miesiąca. Nigdy mnie nie pytałeś, jak się czuję. Przyszedłeś dopiero dzisiaj, żeby porozmawiać o gabinecie, pieniądzach i prawach twojej matki w klinice”.
Ella Borisovna chciała interweniować, ale jej syn podniósł rękę.
„Nigdy bym nie uwierzył, że jesteś w stanie wymazać wszystko, co zostało zrobione w ten sposób
”. „Też niewiele się po tobie spodziewałem” – odpowiedziałem. „A już na pewno nie to, że upokorzysz mnie przed pacjentami z powodu pracy, od której byłeś zależny przez te wszystkie lata”.
Zamilkł.
„Ale klinika prosperowała dzięki mnie, wiesz. Przynosiłem dużo pieniędzy
”. „Tak, to prawda, nigdy temu nie zaprzeczałem. Ale nie byłeś całą kliniką”.
Za drzwiami rozległy się kroki. Ola prowadziła korytarzem kolejnego pacjenta, cicho rozmawiając z kimś w recepcji.
Maksim słuchał uważnie.
„Więc podjęłaś już ostateczną decyzję?
” „Nie oferuję ci żadnych specjalnych warunków. Nasza umowa o pracę się skończyła, a na twoje miejsce przyszedł nowy lekarz. Co do personelu, to załatwimy to osobno”.
Mój mąż wstał.
Ella Borisovna z dezaprobatą poprawiła torbę i również wstała.
Zatrzymała się w drzwiach.
„Karina, pewnego dnia przypomnisz sobie wszystko, co Maksim zrobił dla tej kliniki
”. „Pamiętam, Ella Borisovna. Dlatego rozstaliśmy się polubownie, nie ignorując siedmiu lat, które poświęcił temu miejscu. Ale to nie daje mu prawa do kontrolowania wszystkich”.
Wyszli.
Zostałam przy stole i nagle poczułam przytłaczające zmęczenie. Przez cały ten czas musiałam pilnować terminów, wydatków, pacjentów i papierkowej roboty. Ledwo miałam czas myśleć o rozpadzie rodziny.
Teraz stało się: to nie była kolejna kłótnia, której udawaliśmy, że nigdy nie było, jak zwykle.
Tym razem Maksym naprawdę odszedł. Nie zamierzałam być pierwszą, która do niego zadzwoni, żeby go uspokoić.
Kilka minut później do mojego gabinetu weszła Ola.