Teściowa próbowała wywołać kłótnię między mną a moim mężem, ale włączyłam głośnik podczas jej rozmowy.

„Artem, to bzdura!” Polina poczuła, jak grunt usuwa jej się spod nóg. „Twoja matka kłamie. Bezczelnie i bezwstydnie. Po co to robi? Żebyśmy mogli się rozwieść?”

„Mówi, że nie chce, żebym był rogaczem!” – krzyknął Artem. „Polina, ona płakała przez telefon! Przysięgała na swoje zdrowie! Po co miałaby kłamać w tak okropnych sprawach?”

- Bo jest zaborcza! Nie może ci wybaczyć, że się ożeniłeś i masz własne życie!

Kłótnia była monumentalna. Po raz pierwszy od trzech lat małżeństwa krzyczeli na siebie tak głośno, że szyby w oknach pękały. Artem domagał się dowodów, Polina krzyczała o szacunek i zaufanie. W końcu Artem złapał poduszkę i położył się spać na kanapie w salonie.

Następnego dnia, w piątek, Artem zachorował. Stres i wyczerpanie dały mu się we znaki – obudził się z gorączką prawie 37 stopni Celsjusza, kaszlem i bólem ciała. Praca, a tym bardziej wizyta w restauracji, nie wchodziła w grę następnego dnia.

Polina wzięła dzień wolny, żeby zająć się mężem. Dała mu sok owocowy i zmieniła zimne okłady na czole. Artem leżał na ziemi, słaby i pełen poczucia winy. Kłótnia zeszła na dalszy plan w obliczu jego choroby. Około południa poczuł się trochę lepiej i zdrzemnął się.