Przez siedem dni był upokarzany w celi.

Starzec natychmiast się wyprostował.

— Czy ona jest w porządku?

- Tak. Pozdrowiła cię. I mam dobre wieści.

Prawnik położył teczkę na stole.

„Dziewczyna, którą uratowałeś, złożyła oficjalne oświadczenie. Udało nam się również odzyskać część nagrania z kamery monitoringu pobliskiego sklepu”.

— Ale powiedzieli, że nie ma żadnego nagrania...

„Znaleźliśmy kopię na starym serwerze. Widać na niej trzech mężczyzn otaczających dziewczynę i próbujących wepchnąć ją do samochodu”.

Nikołaj Pietrowicz długo przyglądał się teczce.

- Więc się nie bała?

„Nie bałem się. A teraz jestem gotowy zeznawać w sądzie”.

Starzec zamknął oczy.

Chciał płakać.

Nawet nie z radości, a z ogromnej ulgi.

- Dziękuję.

„Musimy podziękować Annie i samej dziewczynce. Wykazały się wielką odwagą”.

Kiedy Nikołaj Pietrowicz wrócił do celi, Artem od razu zauważył, że jest czymś poruszony.

- Co się stało?

- Może niedługo mnie wypuszczą.

- To prawda?!

Starzec skinął głową.

Artem uśmiechnął się szczerze.

— Mówiłem ci, że prawda musi zwyciężyć!

Ale Nikołaj Pietrowicz nie spieszył się z radością.

Wiedział, że czeka go jeszcze proces, dokumenty i nowe przesłuchania.

A co najważniejsze, zrozumiał, że ojciec Siergieja po prostu nie odpuści.

Wieczorem podszedł do niego Biełow.

— Słyszałem, że przyszedł prawnik.

- Tak.

- Więc, niedługo wracasz do domu?

- Jeśli sąd tak zadecyduje.

Wiktor milczał.

— Chciałem zapytać...

- Zapytać.

— Czy mój brat naprawdę zaatakował tę dziewczynę?

Nikołaj Pietrowicz przyjrzał mu się uważnie.

- Tak.

- Jesteś pewien?

— Widziałem wszystko na własne oczy.

Biełow usiadł naprzeciwko.

— Rozmawiałem z ojcem. Mówi, że ta dziewczyna to wszystko wymyśliła.

- Wierzysz mu?

Victor milczał przez długi czas.

- Nie wiem.

- Więc sam znajdź prawdę.

Biełow westchnął ciężko.

— Myślałem, że chronię Seryogę.

„Być może chciałeś go chronić. Ale ochrona nie powinna być usprawiedliwieniem dla żadnego działania”.

Victor przesunął dłonią po twarzy.

- To mój młodszy brat. Opiekowałam się nim odkąd był dzieckiem.

- To jasne.

— Mój ojciec zawsze powtarzał, że rodzina powinna trzymać się razem.

— Trzymanie się razem nie oznacza, że ​​musimy się okłamywać.

Biełow zapamiętał te słowa.

Rozdział 8. Prawda o bracie

Następnego dnia Victor poprosił o pozwolenie na kontakt z prawnikiem.

Chciał zdobyć materiały dotyczące sprawy Siergieja.

Na początku nikt nie rozumiał, po co mu to było potrzebne.

Ale kilka dni później Biełow otrzymał odpowiedź.

Rzeczywiście istniały sprzeczności w materiałach.

Dwóch świadków zmieniło swoje zeznania. Raport medyczny wskazywał, że Siergiej był pod silnym wpływem alkoholu. Pierwotne zeznania dziewczyny znalazły zaledwie odzwierciedlenie w ostatecznych zarzutach wobec Nikołaja Pietrowicza.