Starzec natychmiast się wyprostował.
— Czy ona jest w porządku?
- Tak. Pozdrowiła cię. I mam dobre wieści.
Prawnik położył teczkę na stole.
„Dziewczyna, którą uratowałeś, złożyła oficjalne oświadczenie. Udało nam się również odzyskać część nagrania z kamery monitoringu pobliskiego sklepu”.
— Ale powiedzieli, że nie ma żadnego nagrania...
„Znaleźliśmy kopię na starym serwerze. Widać na niej trzech mężczyzn otaczających dziewczynę i próbujących wepchnąć ją do samochodu”.
Nikołaj Pietrowicz długo przyglądał się teczce.
- Więc się nie bała?
„Nie bałem się. A teraz jestem gotowy zeznawać w sądzie”.
Starzec zamknął oczy.
Chciał płakać.
Nawet nie z radości, a z ogromnej ulgi.
- Dziękuję.
„Musimy podziękować Annie i samej dziewczynce. Wykazały się wielką odwagą”.
Kiedy Nikołaj Pietrowicz wrócił do celi, Artem od razu zauważył, że jest czymś poruszony.
- Co się stało?
- Może niedługo mnie wypuszczą.
- To prawda?!
Starzec skinął głową.
Artem uśmiechnął się szczerze.
— Mówiłem ci, że prawda musi zwyciężyć!
Ale Nikołaj Pietrowicz nie spieszył się z radością.
Wiedział, że czeka go jeszcze proces, dokumenty i nowe przesłuchania.
A co najważniejsze, zrozumiał, że ojciec Siergieja po prostu nie odpuści.
Wieczorem podszedł do niego Biełow.
— Słyszałem, że przyszedł prawnik.
- Tak.
- Więc, niedługo wracasz do domu?
- Jeśli sąd tak zadecyduje.
Wiktor milczał.
— Chciałem zapytać...
- Zapytać.
— Czy mój brat naprawdę zaatakował tę dziewczynę?
Nikołaj Pietrowicz przyjrzał mu się uważnie.
- Tak.
- Jesteś pewien?
— Widziałem wszystko na własne oczy.
Biełow usiadł naprzeciwko.
— Rozmawiałem z ojcem. Mówi, że ta dziewczyna to wszystko wymyśliła.
- Wierzysz mu?
Victor milczał przez długi czas.
- Nie wiem.
- Więc sam znajdź prawdę.
Biełow westchnął ciężko.
— Myślałem, że chronię Seryogę.
„Być może chciałeś go chronić. Ale ochrona nie powinna być usprawiedliwieniem dla żadnego działania”.
Victor przesunął dłonią po twarzy.
- To mój młodszy brat. Opiekowałam się nim odkąd był dzieckiem.
- To jasne.
— Mój ojciec zawsze powtarzał, że rodzina powinna trzymać się razem.
— Trzymanie się razem nie oznacza, że musimy się okłamywać.
Biełow zapamiętał te słowa.
Rozdział 8. Prawda o bracie
Następnego dnia Victor poprosił o pozwolenie na kontakt z prawnikiem.
Chciał zdobyć materiały dotyczące sprawy Siergieja.
Na początku nikt nie rozumiał, po co mu to było potrzebne.
Ale kilka dni później Biełow otrzymał odpowiedź.
Rzeczywiście istniały sprzeczności w materiałach.
Dwóch świadków zmieniło swoje zeznania. Raport medyczny wskazywał, że Siergiej był pod silnym wpływem alkoholu. Pierwotne zeznania dziewczyny znalazły zaledwie odzwierciedlenie w ostatecznych zarzutach wobec Nikołaja Pietrowicza.
