CZĘŚĆ 2

Coś gorącego przeniknęło mnie.

„Kto cię przeniósł?” zapytałem.

Babcia spojrzała na młodego pracownika ośrodka, stojącego nieopodal.

„Służący przyniósł krzesło” – powiedziała cicho.

Młody mężczyzna wyglądał nieszczęśliwie. Nie mógł mieć więcej niż dziewiętnaście lat. Twarz miał opaloną, a ręcznik splatał w dłoniach, jakby chciał zniknąć.

Babcia kontynuowała cichym głosem.

„Próbowałem pokazać mu moją bransoletkę rezerwacyjną, ale ta kobieta powiedziała, że ​​jestem zdezorientowany. Powiedziała, że ​​prawdopodobnie gdzieś ją znalazłem.”

Moja córka Nora westchnęła za mną.

Babcia przełknęła ślinę.

„Potem powiedziała swoim znajomym, że pewnie czekam na rodzinę, która o mnie zapomniała. Roześmiali się.”

Przez chwilę słyszałem tylko ocean.

Potem przykucnąłem przed Babcią.

„Zostań tutaj z dziećmi.”

Jej oczy badały moją twarz.

„Nie daj się aresztować w moje urodziny”.

„Zrobię, co w mojej mocy.”

Ruszyłem w stronę altanki, ale w połowie drogi zwolniłem.

Kobieta trzymała telefon w górze, nagrywając się. Jej uśmiech był szeroki, sztuczny i przeznaczony dla nieznajomych w sieci.

„Idealny dzień na luksusowej plaży” – powiedziała do kamery. „Prywatna altana, widok na ocean, pełen serwis – dokładnie taki relaks, jakiego potrzebowałam”.

Jedna z jej przyjaciółek się roześmiała.

„Uchwyć drinka w kadrze.”