„Nie mam pojęcia” – zaśmiał się Igor. „Ale brzmi mądrze, prawda?”
Lew roześmiał się i odwrócił do komputera. Dziwne przeczucie na moment ukłuło go w podświadomości, ale odepchnął je. Wszystko będzie dobrze. Anna była rozsądną kobietą.
W tym czasie Anna stała przed półkami sklepowymi, w zamyśleniu analizując metki z cenami. Wcześniej wypełniła koszyk po brzegi – na tydzień, dla całej rodziny. Dziś w jej małym koszyku znalazł się tylko jogurt, opakowanie sera, chleb i jedna pierś z kurczaka. Nawet nie spojrzała na filet z ryby, ulubioną rybę Lwa.
Wieczór był wyjątkowo spokojny. W domu Anna szybko upiekła sobie pieczoną pierś z kurczaka z warzywami, zjadła obiad, umyła naczynia, włączyła pranie i wygodnie rozsiadła się na kanapie z tabletem – miała trzy seriale, które koniecznie chciała obejrzeć, ale nigdy nie miała na to czasu. Na jej telefonie zawibrował SMS od Lwa: „Będę za pół godziny. Co na obiad?”.
Anna uśmiechnęła się i odłożyła telefon, nie odpowiadając.
Klucz przekręcił się w zamku i Lew wszedł do mieszkania. To był męczący dzień i nie mógł się doczekać, żeby usiąść do kolacji. Zwykle o tej porze z kuchni unosiłyby się już pyszne aromaty...
„Anjut, wróciłem!” krzyknął, zdejmując płaszcz.
Nie było odpowiedzi. Lew wszedł do kuchni i zastał ją pustą i czystą, bez śladów gotowania. Otworzył lodówkę i zobaczył półeczki wypełnione po brzegi – jogurtem, serem i kilkoma warzywami.
„Anno!” zawołał ponownie, kierując się w stronę salonu.
