„A może powinienem też przepisać mieszkanie na twoją matkę, żeby mogła zostać pełnoprawną panią tego lokalu – skoro zresztą i tak już się za taką uważa”.

„Taniu, przesadzasz” – powiedział Oleg, robiąc krok w jej stronę, ale ona cofnęła się.

„Nie, Olegu. Nie mam już nic do powiedzenia. Po prostu teraz wszystko widzę wyraźnie” – odparła Tania, sięgając do szafki nad zlewem i wyjmując z niej nowy zamek oraz komplet kluczy. „Zrobimy tak: dzisiaj, zaraz po tym, jak wyjdziesz do pracy, wymieniam zamki. Oto twój klucz” – powiedziała, wyciągając go w jego stronę. „A dla twojej matki klucza nie będzie”.

Ludmiła Anatoljewna wciągnęła gwałtownie powietrze, chwytając się za serce.

„Co? Olegu, słyszysz, co ona mówi?”

Oleg wpatrywał się w klucz w wyciągniętej dłoni Tani, wahając się, czy go wziąć.

„Taniu, nie możesz tego zrobić” – powiedział w końcu. „To… to po prostu nie w porządku”.

„Nie w porządku?” – Tania pokręciła głową. „Nie w porządku jest to, że twoja matka uważa, iż to mieszkanie należy do niej. Nie w porządku jest to, że wyrzuca moje rzeczy bez pytania. I nie w porządku jest to, że pozwalasz jej na takie zachowanie!”

„Olegu, nie pozwól jej tak mnie traktować!” – wtrąciła Ludmiła Anatoljewna. „Jestem twoją matką! Mam pełne prawo być przy tobie!”

Wzrok Olega błądził między żoną a matką; był wyraźnie rozdarty. W końcu wyprostował się i powiedział:

„Taniu, jeśli nie dasz klucza mojej matce, odchodzę”.

Tania przez długą chwilę patrzyła na swojego męża. Szukała w jego oczach choćby cienia zrozumienia – jakiegoś sygnału, że mógłby stanąć po jej stronie. Zobaczyła jednak tylko upór i ślepe oddanie matce.

– Dobrze – powiedziała spokojnie. – Idź.

– Słucham? – Oleg wyraźnie nie spodziewał się takiej odpowiedzi.

– Idź – powtórzyła Tania. – Zamieszkaj ze swoją matką, która tak bardzo cię kocha. A ja wreszcie zaznam spokoju we własnym domu.

– Nie możesz mnie tak po prostu wyrzucić! – zaprotestował Oleg. – Jesteśmy małżeństwem!

– Owszem, jesteśmy małżeństwem – przyznała Tania. – Ale, jak widać, nie ze sobą nawzajem. Ty...Oleg jest żonaty ze swoją matką. I zawsze tak było.

Ludmiła Anatoljewna wydała z siebie pełen oburzenia okrzyk, lecz Tania nie zwróciła na nią uwagi. Wpatrywała się w męża, czekając na jego decyzję.

Kliknij następną stronę, aby czytać dalej 👇