Odwróciła się.
Kobieta zamarła w drzwiach .
Następnie podeszła do niej i ją objęła .
„ Nie mogę uwierzyć, że tu jesteś .”
Layan się uśmiechnął.
"Ja też nie . "
Rozmawiali przez prawie godzinę .
Jej profesor pytał o jej powrót do zdrowia, jej notatki i o to, czy nadal chce studiować nauki o środowisku .
Layan zawahał się.
„ Nie wiem , czy potrafię .”
"Dlaczego?"
"Zapomniałem tak wiele. "
Jej profesor pokręciła głową .
„Wiedza może być przyswojona na nowo”.
Layan spojrzał w dół.
„Mam wrażenie , że wszyscy posunęli się naprzód”.
„Życie to nie wyścig , Layan.”
Po raz pierwszy pomyślała , że jej edukacja może jeszcze się nie skończyć.
Nie musiała wracać od razu .
Nie musiała kończyć tego samego programu w tym samym harmonogramie .
Mogła zacząć od jednego dania .
A potem jeszcze jeden.
W końcu zdecydowała się na stopniowy powrót do nauki .
Jej doświadczenia zmieniły jej sposób postrzegania natury .
Przed wypadkiem góry były synonimem przygody i odkryć .
