Zniknęła w górach na 3 lata

Znów zaczęła używać aparatu .​

Na początku fotografowała zwykłe przedmioty znajdujące się w domu .

Filiżanka przy oknie .​

Woda deszczowa zbierająca się na liściu .

Promienie słoneczne padające na puste krzesło .

Potem zaczęła fotografować rośliny .

Jej dłonie zdawały się pamiętać pracę , którą kiedyś kochała .

Ostrożnie ustawiła soczewkę , sprawdziła światło i czekała na właściwy moment .​​

Pewnego popołudnia Mahmoud znalazł ją klęczącą obok małego kwiatka w ogrodzie .​

Uśmiechała się .

Nie dlatego, że ktoś ją o to prosił .

Nie dlatego , że chciała udowodnić , że wyzdrowiała .

Uśmiechała się , bo odkryła coś pięknego .​

Stał w drzwiach i obserwował , nie przerywając .

Po raz pierwszy od powrotu poczuł , że jego córka zaczyna odnajdywać drogę do siebie .​​​​​

Powrót na uniwersytet​​

Kilka miesięcy po jej uratowaniu Layan odwiedziła jej uniwersytet.

Od kilku dni była zdenerwowana .

Budynki wydawały się znajome , ale studenci przechodzący przez korytarze byli obcy .

Większość jej byłych kolegów z klasy już ukończyła studia .

Na tablicach ogłoszeń pojawiły się nowe ogłoszenia .

Niektórzy z jej dawnych profesorów przenieśli się do innych wydziałów.

Nawet laboratorium uległo zmianie .

Przez chwilę miała wrażenie , że ktoś odwiedza szczątki życia , które już do niej nie należało .​

Wtedy jeden z jej byłych profesorów ją rozpoznał .

"Layan?"