Zniknęła w górach na 3 lata
Później Imran odnalazł ją , przeszukując sąsiednie korytarze .
Siedziała na ziemi i płakała niekontrolowanie .
„ Byli tam ludzie” – upierała się.
Rozejrzał się dookoła.
"Gdzie?"
„ Tam na dole. Słyszałem ich .”
Imran słuchał.
Następnie uderzył laską o kamienną podłogę .
Dźwięk rozchodził się korytarzem i powracał w postaci zniekształconych fragmentów .
Wypowiedział kilka słów .
Kilka sekund później ich echa powróciły , rozciągnięte i zmienione przez tunele .
Layan wpatrywał się w niego.
„ Jaskinia robi dziwne rzeczy z dźwiękiem” – wyjaśnił .
Pokręciła głową .
„Nie. Słyszałem ludzi .”
„Może i tak. Ale teraz nikogo tu nie ma .”
Pomógł jej wrócić do schroniska .
Przez kilka kolejnych dni prawie się nie odzywała.
To zdarzenie coś w niej zmieniło .
Wcześniej uważała , że góra jest przeszkodą , którą musi pokonać .
Później zaczęła traktować to jako ostrzeżenie .
Każda próba odejścia wydawała się powodować ból .
Każdy dźwięk nadziei kończył się rozczarowaniem .
Z czasem strach zmienił jej postrzeganie jaskini .
Zaczęła wierzyć , że góra w jakiś sposób ją powstrzymuje .
Nie dlatego, że odkryła jakąś nadprzyrodzoną siłę, ale dlatego, że powtarzające się przerażające doświadczenia sprawiały , że ucieczka wydawała się jej bardziej niebezpieczna niż pozostanie w tym miejscu.
Jaskinia stała się dla niej zarówno więzieniem , jak i schronieniem .
Świat zewnętrzny symbolizował rodzinę, wolność, światło słoneczne i wszystko, za czym tęskniła .
Ale oznaczało to również niestabilne skały, mylące przejścia , ból fizyczny i możliwość kolejnego strasznego upadku .
Stopniowo pewność znanego jej podziemnego środowiska zaczęła brać górę nad niepewnością związaną z jego opuszczeniem .
Imran zauważył zmianę .
Na początku zachęcał ją do ćwiczenia chodzenia na większe odległości.
Zasugerował krótkie wizyty w jaśniejszych fragmentach .
Przypomniał jej , że świat zewnętrzny nadal istnieje .
Ale gdy ona się przestraszyła, przestał naciskać .
Wierzył , że w ten sposób chroni ją przed dalszym cierpieniem.
W rzeczywistości jego decyzja tylko spotęgowała jej strach .
Bez profesjonalnej pomocy i regularnego kontaktu z innymi ludźmi Layan stawał się coraz bardziej zależny od stworzonych przez siebie rutyn .
