W innych nieznajomych, którzy są jej w odległym mieście.
Czasami śnił, że po prostu grozi do kuchni i pytanie, co jest na obiad.
Ale nic nie zostało przygotowane na dźwięk brzmienia mówienia, że żyje.
"Gdzie ona jest?"
Funkcjonariusz przechowywania w środowisku mieszkaniowym.
Mahmoud natychmiast natychmiast.
Ledwie pamiętał łącznie.
W rodzinie członka poprowadzonego przez korytarze do cichej sali egzaminacyjnej.
Jego kroki zwolnione, gdy zbliżył się do drzwi.
Nagle się przestraszył.
obawiał się, że coś może zostać zniszczone z uwagi.
Obawia się, że drzwi wejściowe i znajdują się nieznajomego.
Boję się, że w jednej chwili zniknął trzy lata.
Potem drzwi się dodadzą.
A Layan tam był.
Usiadła na skraju szpitalnego łóżka, ubrana w czystym sweterku, który jest jej dostarczany.
Jej włosy były krótkie, niż pamiętał.
Jej twarz była cieńsza.
dostęp do naparu alternatywnego bliznę.
Ale jej oczy były takie same.
– Layan?
Szkoda w górę.
Przez chwilę urzędowa się niezdolna do rozpoznania starszego mężczyzny w dodatkowym.
Jego włosy trwałe są bardziej szare.
Linie wokół jego oczu były chronione.
Odmieniły go trzy lata żalu.
Potem szepnęła: „Tato?”
Mahmoud przez pokój.
Objął ją ramionami.
Pozostała sztywna przez jedną chwilę.
Następnie jej ręce są unoszone i chwytane za jego kurtki.
Ukrył twarz na jej miejscu.
"Moja córka. Moja córka."
dlaczego drżeć.
"Przepraszam."
Odsunąć się.
"Współ?"
"Przepraszam, że nie wróciłem do domu."
Mahmoud jej twarz w twarzy.
– Nie mów tak.
– Obiecałem.
Potrząsnął głową.
– Jesteś tu teraz.
– Ale dalejem przed zachodem słońca.
Jego wyraz twarzy złamał się.
Znowu ją tnie.
Przez kilka minut niepoprawnych z nich nic nie mówił.
Było zbyt wiele pytań.
Zbyt wiele brakujących urodzin.
Zbyt wiele nocy strachu.
Na razie liczy się tylko to, że oddychała, a działanie i trzymało się.
W końcu Mahmoud cofnął się.
Przyglądał się jej wygląd.
"Czy jesteś ranny?"
„Moja noga jest czasami bolesna”.
– Czy ktoś cię zabrał?
Zawahała się.
"Nie."
– Więc co się stało?
Layan ujawnienia w stronie okna.
Na zewnątrz drzewo kołysało się delikatne na wietrze.
Obserwowała to przez długi czas.
Potem powiedział: „Upadłem”.
Dzień, w którym góra jest pod nią
Relacja Layana zaczęła się od narzędzi, których śledczy nigdy nie znali.
Rano zniknęła, nie poszła daleko od określonego szlaku.
Szukała rzadkich roślin, które rosły w chłodnych, zacienionych miejscach, szczególnie w pobliżu wychodni wapiennych.
Po prawie dwóch godzinach chodzeniaa skupisko roślin obok kierowcy wąwozu.
Rośliny używane podobnie do czegoś, co studiowała.
Opuszczono główne, aby zrobić zdjęcie.
Na początku ziemia próbna się stabilna.
Wspięła się po kilku skałach i spływała za kanałem, do którego odprowadzana jest woda deszczowa.
Roślinność stała się grubsza.
Za nim pęknięcie między dwiema ścianami z kamienia.
Chłodne powietrze mieszane przez szczelinę.
Podeszła z ciekawości.
Wewnątrz obszaru osłoniętego przed światłem słonecznym.
Małe urządzenie, wytrzymały, metalowy.
Zrobiłem kilka zdjęć, nagrała notatki i zebrała ograniczoną próbkę do swojego projektu.
Potem usłyszała trzask.
Na początku leczenia, że pęknięcie.
Odwróciła się.
Mały kamień zsunął się po zboczu za nią.
Potem inny.
Szkoda w górę.
Odcinek luźnej skały przerzucony się.
Zanim zdążyła zareagować, ziemia pod jej prawą stopą ustąpiła.
Krzyknęła.
Jej zabezpieczenie w obudowie, gdy się poślizgnęła.
Chwyciła wystający kamień, ale wyrwał się w jej dłoni.
Please click on the next page to continue reading 👇
