Gła na przejście.
– A jeśli kamienie się poruszą?
– Przestaniemy, jeśli coś usłyszymy.
– A jeśli nie nastąpi otwór?
„Mamy przewodników”.
– A jeśli nie mogę tego zrobić?
Imran wyciągnął rękę.
– Zrobiłeś już rzeczy.
Potrzebne było wyposażenie, zanim można je usunąć komnatę.
Gdy szli przez przejście, Layan trzymał jedną rękę przy ścianie.
Od czasu do czasu zatrzymał się i słuchała.
Ratownicy słyszeli odległą, ociekającą wodę i zadrapanie butów o kamień.
Layan można znaleźć coś innego.
Każdy nieznany hałas sprawiał, że się kręciła.
W jednym szczególnym miejscu zamarła całkowicie.
Jej oddech stał się szybki.
"Nie mogę."
Towarzyszący jej medyk kucał w pobliżu.
– Dobrze ci idzie. Być tutaj dostępnym.
Layan potrząsnęła głową.
- Ostatni raz ustalonym tego...
Jej głos się złamał.
Imran delikatnie przerwał.
– To nie ostatni raz.
Wpatrywała się w niego.
Wskazał na ratowników.
– Nie jesteś sam.
Po zakończeniu obowiązywania.
Kiedy zespół w końcu dotarł do wejścia do jaskini, światło słoneczne rozlało się po ziemi.
Layan zatrzymał się tuż przy otworze.
Jasność następująca, że zmrużyła oczy.
Przez kilka chwil, które wydają się niezdolne do poruszania się.
Na zewnątrz powietrza zapach zapachów roślin i wilgoci ziemi.
Ptaki dokładne z pobliskich drzew.
Wiatr przesunął się po zboczu wzgórza.
Zwykłe dźwięki.
ustalone doznania.
Ale dla Layana możliwe do natychmiastowego przytłaczania.
Podnoszone przed twarzą.
Światło słoneczne dotknęło jej palca.
Wpatrywała się w to.
Potem wyszła na zewnątrz.
Ratownica założyła koc na ramionach.
Inny poprowadził ją w stronę pojazdu medycznego.
Imran pojawił się kilka minut później.
Zanim za nią pójdzie, podeszli do niego kelnerzy.
Poprosili go, aby trzymać im na przesłuchanie.
Nie stawiał oporu.
Layan do zwrotu i natychmiast popadł w zmartwienia.
– Gdzie go zabierasz?
– Tylko po to, aby sprawdzić kilka pytań – dyrektor naczelny.
– Nie skrzywdził mnie.
– doznanie, co się stało.
„On uratował mi życie”.
Oficer skinął głową.
– Posłuchamy wszystkiego, co masz do odpowiedzi.
Ale gdy Imran został wyprowadzony, Layan po raz ostatni sięgnął po rękaw.
Odwrócił się.
– Wszystko będzie dobrze – powiedział.
Potrząsnęła głową.
– Nie wiesz tego.
Twarz Imrana złagodniała.
– Nie – obciąża. – Ale wierzę w to.
Potem zostali rozdzieleni.
Po raz pierwszy z trzech lat Layan opuścił górę bez niego.
Niemożliwa rozmowa telefoniczna ojciec
Mahmoud był w domu, kiedy telefon.
Było późne popołudnie.
Spędził część dnia na przeglądniu dokumenty urzędowe dotyczące ze względu na zaginionym naruszeniem.
Numer telefonu był nieznany.
Prawie do z pewnością.
Potem odpowie.
– Panie Mahmoudzie?
"Tak."
– To żart funkcjonariusza Kareema. Dzwonię w związku z twoją osobą.
Serce Mahmouda zaczęło przyspieszać.
Przez lata uzyskano kilka rozwiązań mobilnych w zakresie rozwiązań alternatywnych i niezidentyfikowanych rzeczy chronionych.
Każdy wywołał jego skutek.
Każdy staje się rozczarowaniem.
Chwycił telefon.
– A co z nią?
– Wierzymy, że znaleźliśmy Layana.
Pokój pomysłowy się przechylić.
Mahmoudlę.
"Co znalazłeś?"
– Z wyjścia końcowego. Ona żyje.
Przez kilka sekund nie można mówić.
Potem zaczęło potrząsnąć głową.
"Nie."
— Panie Mahmoud…
– Nie. Musisz być pewien.
„Potwierdziliśmy jej tożsamość poprzez dostępne nam informacje. Otrzymujemy je”.
Mahmoud przycisnął dłoń do swoich piersi.
"Ona żyje?"
"Tak."
– Czy może mówić?
"Tak."
– Czy ona mnie pamięta?
Oficer zatrzymał się.
– Zapytała o ciebie.
Mahmoud zaczął płakać.
Wyobraził sobie tę chwilę dwa razy.
W niektórych przypadkach Layan wystąpi w następstwie.
Please click on the next page to continue reading 👇
