– Moja córka została dostarczona do domu na obiad.
Funkcjonariusz przeprosił, wyjaśnił, że śledczy musiał wystąpić w każdej możliwości.
Ale Mahmoud ledwo iść zjeść.
Spoglądał dalej w stronę ciemnego wejścia na szlak.
Sądził, że gdzieś za tymi drzewami jego córki czeka, aż ktoś ją znajdzie.
Poszukiwanie, które nic nie nastąpiło
Do rana zniknięcie stało się zorganizowaną operacją przygotowania i ratowania.
Ratownicy zebrali się na początku szlaku z mapami, radiami, linami i sprzętem medycznym. Wolontariusze przybyli z pobliskich gmin. Doświadczeni przewodnicy górscy zaoferowali pomoc w poruszaniu się po podstawowym terenie.
Przywieziono przeszkolone psy poszukiwawcze.
Zespoły poszukiwawcze poprzedzające górę na sekcje.
Pozostali podążali za wyznaczonymi szlakami pieszymi. Inni schodzili do strasznych wąwozów, badali suche koryta strumienia i badali miejsc, w których luźne kamienie mogą wystąpić upadek.
Helikoptery skanowały otwarte zbocza, gdy pozwalały na pogodę i jasność.
Zespoły poszukujące wszystkiego, co należy do Layana.
Ale.
Rozdarty element garderoby.
Upuszczona butelka wody.
Pasek do aparatu.
Dostępny przedmiot może dać wskazówkę.
Ale góry nic nie oferowały.
Drugiego dnia ratownicy odkryli kilka obszarów, których ziemia niedawno się wydarzyła. Zbadali każdy z nich, ustalonyc na, że ktoś mógłby wpaść przez niestabilną skałę.
Pęknięcia były zbyt płytki, przez człowieka.
Inne były dostępne bez specjalistycznego sprzętu.
Poszukiwania trwałe.
Czwartego dnia Mahmoud przestał wracać do domu spa.
Najbliższe miejsce dowodzenia, owinięte w kurtkę, dostępne, jak wychodzą rano i wracają później.
Za każdym razem, gdy radio trzaskało, odwracało się w jego stronę.
Za każdym razem, gdy ktoś się do niego przyczynił, wstał.
Nauczył się rozpoznawać wyrazy twarzy ratowników, zanim się odezwą.
I każdy wieczór przynosił dziesięć sam druzgocący wniosek.
Nic.
Szóstego dnia wolontariusz po wystąpieniu zjawiska niezwykłego.
Mała drewniana sowa.
Siedział wyprostowany na porośniętym mchem pniu drzewa w pobliżu wody, jego wyrzeźbione oczy były widoczne na stronie wąskiego szlaku.
Obiekt miał zaledwie kilka centymetrów wysokości.
Jego powierzchnia była gładka, z delikatnymi liniami oznaczającymi skrzydła i pióra.
Nie rzucono go beztrosko na ziemię.
Rozwiązaniem jest, że jest to celowo określone.
Kiedy ochotnik został odkryty, śledczy sfotografowali sową i szczegółowoli okolicę.
Mahmoud natychmiast rozpoznał.
Zobacz twórczość w pokoju Layana.
Zbierała małe, wykonane robione figurki zwierząt, a sowy były jednymi z jej ulubionych.
Ale nie mógłbym z całą pewnością powiedzieć, czy ten należy do niej.
Psy poszukiwawcze zostały przywiezione na miejsce.
Jeden pies podążył za ziemię w ruchu drogowym, poruszając się z niebezpiecznym determinacją.
Powąchał kikut, okrążył kamienie i zbliżył się do skalistego przejścia.
Potem się zatrzymało.
Promotor zachęcał idź do przodu.
Pies idzie się.
Po kilku próbach pobierania tej samej trasy.
Prowadzący nie może z ufnością występowania. Skały, płynąca woda, zabezpieczone się prądem powietrznym i nakładające się zapachy dostępne na urządzeniu.
Ale dla Mahmouda moment stał się trwały.
Wierzył, że pies dotarł do miejsca, w którym kończy się jego ślad.
Stał nad drzewem przez długi czas.
Potem szepnął do chłodnego powietrza.
- Layan, gdzie jesteś?
Nie nadeszła żadna odpowiedź.
Tylko odgłos wody przechodzącej przez kamienie.
Lata ciszy
Pierwsze tygodnie pełne pilnego charakteru.
Kolejne miesiące były pełne pytań.
W miarę upływu czasu, który jest aktywny, poszukiwaczy się. Operacja przeniosła się z ratownictwa ratunkowego na dochodzenie zaginionej osoby.
Please click on the next page to continue reading 👇
