Zniknęła w górach na 3 lata

Co najważniejsze, wejście to, że wyjście nie oznacza braku bezpieczeństwa, które tam rozwinęło.

bezpieczeństwo może znajdować się gdzie indziej.

Nauka życia w świetle

Pierwszy tydzień Layana w domu był nieoczekiwanie trudne.

Mahmoud wyobrażał sobie, że wejście z powrotem do koszmaru.

Wkrótce zrozumiałe, że jej użycie to dopiero początek.

Walczyła z zatłoczonymi pokojami.

Rozbrzmienie telefon przeraziło ją.

Niespodziewani goście zaniepokoili ją.

W nocy czasami budziła się zdezorientowana, włączając się do ściany obok łóżka, prawdopodobnie spodziewał się, że będzie chłodny wapień pod wyłącznikiem.

Nie lubiła przestrzeń z całkowitymi zamkniętymi drzwiami.

Uważała, że ​​supermarkety są wyczerpujące.

Po latach prostych posiłków i życia z bardzo małymi produktami, widok jasno oświetlonych półek dostarczonych z zestawami produktów ogarniętych ją.

Jej ojciec był mądry, aby wszystko było wygodne.

Kupił jej nowe ubrania.

Przygotował jej główne zabezpieczenie.

Zaprosił krewnych, aby powitać ją w domu.

Ale Layan szybko się wyczerpuje.

Pewnego wieczoru, po kilku gościach, siedząca przy kuchni, i zaczęła płakać.

Mahmoud podbiegł do niej.

"Co się dzieje?"

"Nic."

"Czy cię boli?"

Potrząsnęła głową.

- Więc powiedz mi.

Starała się ostrożnie.

„Wszyscy idący, byli zobowiązani”.

Mahmoudlę obok niej.

– Oczywiście, że tak.

– Ale nie wiem jak.

Wpatrywał się w nią.

Wytarła oczy.

„Chciałem znaleźć do domu przez trzy lata. Teraz jestem tutaj i wszystko wydaje się zbyt słyszalne”.

Mahmoud sięgnął przez krzesło.

„Nie musisz być co do opieki”.

Szkoda na niego.

– Nie?

"Nie."

„A co, jeśli już nigdy nie wystąpię normalnie?”

Zastanowił się dokładnie, zanim nastąpi.

„Wtedy gotowa nowa normalność”.

Ta rozmowa jest ważnym momentem w ich związku.

Mahmoud przestał spełniać każdą ciszę.

zacznij pytać Layana, czego potrzebujesz, zamiast tego, że wiesz.

Kiedyś miała towarzystwo.

Możliwość korzystania sama w ogrodzie.

Trzeba było opuścić jaskinię.

Innym razem nie można znieść słyszenia jego imienia.

Stopniowo zaczęło spać spokojnie.

Wznowiła krótkie spacery.

uruchomić ponownie system operacyjny.

Wcześniej fotografowała zwykłe przedmioty w domu.

kubek obok okna.

Zbieranie wody deszczowej na liściu.

Światło słoneczne pada na pusty fotel.

Potem zaczął fotografować rośliny.

Jej ręce zdawały się być dodatkowe, które kiedyś kochały.

Ostrożnie wyregulował obiektyw, zbadał światło i zadziałał na właściwy moment.

Pewnego razu po południu Mahmoud zostaje uderzony obok małego kwiatu w ogrodzie.

Uśmiechała się.

Nie dlatego, że ktoś ją o to prosił.

Nie dlatego, że rozwiązanie, że wyzdrowiała.

Uśmiechała się, bo coś pięknego.

Stanął w rozwiązaniu i sprawdzał bez przerywania.

Po raz pierwszy od jej pojawienia się, że jego córka zaczęła do siebie.

Powrót na uniwersytet

Kilka miesięcy po jej oszczędzeniu Layan odwiedziła jej uniwersytet.

została zdenerwowana przez kilka dni.

Budynki były znajome, ale uczniowie przechodzili przez korytarze byli obcy.

Dostępne są już elementy z klasyfikacją standardową.

Nowe ogłoszenia objęły tablice dyskusyjne.

Różne z jej znanych profesorów przeniesionych do różnych wydziałów.

Laboratorium się zmieni.

Przez chwilę czuła się, jakby ktoś odwiedzał pozostałości życia, które już do niej nie są wymagane.

rozpoznał ją jeden z jej byłych profesorów.

– Layan?

Odwróciła się.

Kobieta stała zamrożona w głębi.

Następnie poszła do niej i zbliżyła się do niej.

– Nie można pozwolić, że jesteś.

Layan zabezpieczyć się.

– Ja też nie mogę.

Rozmawiali prawie godzinę.

Jej profesor pyta o jej powrót do zdrowia, jej zeszyty i czy nadal chce kontynuować naukę nauk o środowisku.

Please click on the next page to continue reading 👇