Zniknęła w górach na 3 lata

O wpół do siódmej zadzwonił ponownie .

W wieku ośmiu lat skontaktował się z jedną ze swoich koleżanek ze studiów .

Czy Layan wspominał o spotkaniu z kimś?

Czy zmieniła plany ?​

Czy ktoś wiedział , którą część góry zamierzała zbadać ?​​

Odpowiedzi tylko pogłębiły jego zaniepokojenie .

Opowiedziała kilku kolegom z klasy o wycieczce, której celem było zbieranie roślin , ale nikt jej nie towarzyszył .

O godzinie dziewiątej Mahmoud sam jechał w kierunku początku szlaku .

Jego reflektory przecinały ciemność , gdy podążał krętą górską drogą . Ściskał kierownicę tak mocno , że bolały go palce .​​​

Gdy dotarł na parking , zobaczył jej samochód .​

Było dokładnie tam , gdzie je zostawiła .

Podjechał obok , wyszedł na zimne nocne powietrze i zawołał jej imię .​

"Layan!"

Jego głos odbił się echem od skał .

Nie było odpowiedzi .

Przeszukał cały samochód .​

Drzwi były zamknięte. Nic nie wyglądało na uszkodzone. Pod przednią szybą nie było żadnej notatki ani wiadomości wyjaśniającej opóźnienie w powrocie .

Spróbował do niej zadzwonić ponownie.

Nic.

W końcu skontaktował się z władzami .

O północy przybyli pierwsi ratownicy .​​

Wypytywali Mahmoud o trasę jej podróży , ubiór, sprzęt i stan fizyczny .

Czy miała jakieś problemy zdrowotne ?

Czy znała ten obszar ?​

Czy mogła celowo pójść gdzie indziej ?

Mahmoud odpowiadał na wszystkie pytania tak spokojnie , jak tylko potrafił .

Następnie jeden z funkcjonariuszy zapytał , czy Layan mógł chcieć zniknąć .

Mahmud spojrzał na niego z niedowierzaniem.

„Moja córka miała wrócić do domu na obiad ”.

Policjant przeprosił, wyjaśniając , że śledczy musieli wziąć pod uwagę każdą możliwość.

Ale Mahmud ledwo go słyszał .

Ciągle patrzył w stronę ciemnego wejścia na szlak .​

Gdzieś za tymi drzewami, jak sądził, czekała jego córka , aż ktoś ją znajdzie .