„Zaśpiewaj mi po arabsku, a przysięgam, że dziś cię poślubię” – rzekł szejk do młodej kelnerki.

Szejch słuchał uważnie, a potem nagle się uśmiechnął.

— Teraz więc będę musiał dotrzymać obietnicy.

Ale młoda kobieta pokręciła głową.

- NIE.

Wokół stołu znów zapadła cisza.

„Dlaczego?” zapytał zaskoczony szejk.

Kelnerka spojrzała mu prosto w oczy.

— Bo nie śpiewałem, żeby cię poślubić. Śpiewałem, żebyś zrozumiała jedno: osoba, która przynosi ci wodę, może wiedzieć i zrobić o wiele więcej, niż sobie wyobrażasz.

Tym razem nikt się nie śmiał.

Szejch patrzył na nią w milczeniu przez kilka sekund, po czym nagle wstał.

Młoda kobieta lekko się spięła, myśląc, że obraziła ważnego klienta i że wkrótce straci pracę.

Ale mężczyzna wyciągnął do niego rękę.

— W takim razie proszę o wybaczenie. Zachowałem się naprawdę głupio.

Kelnerka uścisnęła mu dłoń i wróciła do pracy.