Szejch słuchał uważnie, a potem nagle się uśmiechnął.
— Teraz więc będę musiał dotrzymać obietnicy.
Ale młoda kobieta pokręciła głową.
- NIE.
Wokół stołu znów zapadła cisza.
„Dlaczego?” zapytał zaskoczony szejk.
Kelnerka spojrzała mu prosto w oczy.
— Bo nie śpiewałem, żeby cię poślubić. Śpiewałem, żebyś zrozumiała jedno: osoba, która przynosi ci wodę, może wiedzieć i zrobić o wiele więcej, niż sobie wyobrażasz.
Tym razem nikt się nie śmiał.
Szejch patrzył na nią w milczeniu przez kilka sekund, po czym nagle wstał.
Młoda kobieta lekko się spięła, myśląc, że obraziła ważnego klienta i że wkrótce straci pracę.
Ale mężczyzna wyciągnął do niego rękę.
— W takim razie proszę o wybaczenie. Zachowałem się naprawdę głupio.
Kelnerka uścisnęła mu dłoń i wróciła do pracy.
