Wyrzucił żonę z powodu niepłodności,

- Wiesz, Marina, myślę, że on po prostu nie rozumiał, czym jest rodzina.

— Czym jest rodzina?

— Kiedy ludzie troszczą się o siebie nawzajem. Kiedy nie opuszczają się w potrzebie. Kiedy nie traktują miłości jako ceny za jakąś usługę.

Marina spojrzała na niego.

Z jakiegoś powodu te proste słowa poruszyły ją bardziej niż wszystkie piękne wyznania.

„A co jeśli nigdy nie będzie dzieci?” zapytała.

Mikołaj uniósł brwi ze zdziwienia.

- I co?

— Czy to cię nie martwi?

„Marino, nie szukam kobiety, która będzie zobowiązana urodzić mi dziecko. Chcę poznać mężczyznę, z którym będę mogła dobrze żyć. Jeśli będziemy mieli dzieci, to wspaniale. Jeśli nie, i tak możemy być szczęśliwi”.

Po raz pierwszy od wielu lat Marina poczuła, że ​​nie musi się już usprawiedliwiać.

Mikołaj zakochał się w niej nie ze względu na obietnicę zostania matką, nie ze względu na jej umiejętności prowadzenia domu i nie dlatego, że mogłaby dać mu dziedzica.

On ją kochał.

Rok później wzięli ślub.

Ślub był skromny. Obecni byli Natalia z mężem, kilku przyjaciół Mikołaja i koledzy Mariny z piekarni.

Po rejestracji wrócili do domu, gdzie Mikołaj przygotował kolację.

„To teraz także twój dom” – powiedział, otwierając drzwi żonie.

Marina przekroczyła próg i się uśmiechnęła.

Po raz pierwszy od wielu lat nie bała się jutra.

Część piąta. Nieoczekiwane wiadomości

Początkowo małżeństwo żyło bardzo spokojnie.

Mikołaj był zajęty pracą, a Marina kontynuowała pracę w piekarni. Wieczorami jedli razem obiady, czasami chodzili na spacery, a w weekendy odwiedzali Natalię.

Marina znów zaczęła się uśmiechać.

Zaczęła pielęgnować kwiaty, posadziła kilka krzewów porzeczki w pobliżu domu i kupiła nowe zasłony. Dom odzyskał przytulne akcenty, za którymi tak bardzo tęskniła.

Nie mówiła już o dzieciach.

Czasami Nikołaj zauważał, że wzrok jego żony zatrzymuje się na dziecku w wózku, ale nigdy nie pytał, o czym myśli.

On po prostu wziął ją za rękę.