W szpitalu powiedziano mi, że jedno z moich bliźniąt zostało przeniesione na inny oddział, gdzie miało otrzymać specjalistyczną opiekę. Ale kiedy poszłam szukać córeczki, usłyszałam, jak dwie pielęgniarki szepczą: „Matka nigdy nie może się dowiedzieć, co wydarzyło się zeszłej nocy…”

Helen spojrzała mi prosto w oczy.

— Pani córeczki nie byłoby tutaj, gdybym zeszłej nocy nie sprzeciwiła się poleceniom.

Lekarz natychmiast jej przerwał.

— Dość tego!

Ale Helen nie przestała mówić.

— Po północy monitor Lily zaczął pokazywać niepokojące wyniki. Sama ją zbadałam i zauważyłam, że coś jest nie tak z jej oddychaniem.

Przełknęła ślinę.

— Wezwałam pomoc. Powiedziano mi, że z dzieckiem wszystko w porządku i że prawdopodobnie wystarczy wyregulować urządzenie.

Moje ręce zaczęły drżeć.

— Co wydarzyło się później?

Oczy Helen wypełniły się łzami.

— Sprawdziłam zalecenia dotyczące opieki nad dzieckiem. Coś nie zgadzało się z tym, co zostało przepisane pani córce. Pielęgniarka z nocnej zmiany przypadkowo zastosowała zalecenia przeznaczone dla innego noworodka.

Spojrzałam na doktora Harrisona.

— Czy to prawda?

Milczał.

Helen kontynuowała.

— Ponownie wszczęłam alarm. Ale wtedy stan Lily już się pogarszał.

— Dlaczego nie wezwała pani lekarza?

— Wzywałam. I to więcej niż raz.

Jej głos się załamał.