Założyłam klinikę stomatologiczną Denta-Lux czternaście lat temu. Miałam wtedy mały wynajmowany gabinet, dwóch pracowników i pożyczkę na sprzęt. Sama leczyłam pacjentów, zarządzałam zakupami, przeglądałam umowy i każdego wieczoru liczyłam dzienne obroty.
Moi rodzice również byli lekarzami. Mój ojciec zawsze powtarzał, że dobry specjalista jest odpowiedzialny nie tylko za własne działania, ale także za zdrowie osób powierzonych jego opiece.
Wraz z rozwojem kliniki szkoliłam się w zarządzaniu opieką zdrowotną i skupiłam się na kierowaniu zespołem. Teraz mamy stomatologów ogólnych, chirurga, specjalistów profilaktyki i oddział ortopedii.
Maksym dołączył do mojej kliniki siedem lat temu. Byliśmy już małżeństwem. Był naprawdę dobrym lekarzem i nigdy temu nie zaprzeczałam.
Problemy zaczęły się, gdy zaczął uważać, że jego kwalifikacje zawodowe dają mu prawo do zarządzania całą kliniką.
Najpierw Maksym zaczął domagać się przydzielania mu preferowanych pacjentów. Potem zażądał zmiany terminów wizyt innych osób, aby skorzystać na tym, co znają. Kilka miesięcy później oświadczył, że ma prawo ustalać własne stawki za usługi.
Ella Borisovna regularnie przychodziła, aby sprawdzić, czy personel jest wystarczająco uprzejmy wobec jej syna. Pewnego dnia poprosiła Olę o przełożenie wizyty pacjenta, ponieważ Maksym musiał wyjść wcześniej.
Tym razem interweniowałam i przywróciłam pierwotny termin wizyty.
Tego wieczoru mąż powiedział mi, że przeze mnie wyglądał na osobę na utrzymaniu matki.
Kłóciliśmy się coraz częściej z powodu pracy. W domu próbowałam rozmawiać z nim jak jego żona, ale w klinice zachowywałam się jak jego szefowa. Maksym nie chciał widzieć różnicy.
W zeszłym miesiącu straciłam już nadzieję, że kolejna rozmowa cokolwiek zmieni.
Pod koniec sierpnia ponownie pokłóciliśmy się o jego żądanie udziału we wspólnych dochodach kliniki. Po tej rozmowie zaczęłam przygotowywać plan awaryjny. Omówiłam kwestie zatrudnienia z prawnikiem, przeanalizowałam nasze zobowiązania finansowe i spotkałam się z Igorem Semionovitchem, doświadczonym ortopedą z innej kliniki stomatologicznej.
Znałam go od kilku lat ze spotkań zawodowych i wspólnych konsultacji. Rozważał zmianę pracy, ale najpierw chciał poznać warunki i harmonogram.
Dzisiejsze oświadczenie również nie pojawiło się przypadkiem.
Otworzyłam formularz, który przygotowałam, aby zaktualizować rejestr licencji naszej firmy. W sekcji dotyczącej działalności zawieszonej widniał wpis „protetyka stomatologiczna”.
Wszystkie pozostałe działy miały nadal działać. W zakresie protetyki załatwiliśmy już transfery i umowy z inną akredytowaną kliniką, aby pacjenci mogli nadal otrzymywać niezbędną opiekę.
Dokładnie sprawdziłam szczegóły, podpisałam deklarację elektronicznie i wysłałam ją.
Na ekranie pojawił się numer zgłoszenia.
Złożenie deklaracji tak naprawdę niczego jeszcze nie zatrzymało. Decyzja wciąż wymagała weryfikacji i wprowadzenia zmian w rejestrze. Doskonale rozumiałam, co to oznacza.
Ale od teraz wiedziałam, że nie ma dla mnie powrotu do starego porządku rodzinnego.
Ola zapukała do drzwi.
„Karina Siergiejewno, Maksym Andriejewicz poprosił mnie, żebym poinformowała panią, że chciałby omówić harmonogram po swoich wizytach. Ella Borisowna również zamierza być obecna”.
„Poproś Maksima, żeby przyszedł do mnie sam”. Jej matka tu nie pracuje, więc nie zajmuje się sprawami kadrowymi”.
Ola została przy drzwiach.
Tylko recepcjonistka z dyplomem!
