Teściowa próbowała wywołać kłótnię między mną a moim mężem, ale włączyłam głośnik podczas jej rozmowy.

„Nie było żadnego powiadomienia. Mama powiedziała, że ​​mogłaś dostać inną kartę. Tajną. Zobaczyła, jak szybko chowasz coś w torbie, kiedy przyszła nas odwiedzić w zeszły czwartek. I wystawał z niej jakiś paragon. Polina, nie chcę popadać w paranoję, ale mama by nie kłamała. Czemu miałaby kłamać? Po prostu martwi się o nasz budżet.”

„Martwię się” – powtórzyła Polina, czując narastającą w niej falę gorzkiej urazy. „Artem, w zeszły czwartek twoja mama wpadła, kiedy rozpakowywałam zakupy w supermarkecie. Chowałam podpaski – przepraszam za szczegóły, bo wstydzę się popisywać środkami higieny osobistej przed teściową. A paragon był od Piateroczki. Naprawdę wierzysz, że założyłam tajne konto, żeby wspierać rodziców, którzy, nawiasem mówiąc, pracują i pobierają emeryturę, w przeciwieństwie do twojej mamy?”

Artem potarł skronie. Było jasne, że jest rozdarty między nawykiem zaufania do żony a autorytetem matki, który w ich rodzinie był niepodważalny. Tamara Iwanowna, wpływowa kobieta o donośnym głosie i teatralnych manierach, samotnie wychowywała syna i zainwestowała w niego, jak mawiała, „całą swoją duszę i zdrowie”. Teraz domagała się dywidend w postaci całkowitej kontroli i uwielbienia.

„No cóż, Paul, ona nie wpadła na to ot tak, znikąd” – mruknął mniej pewnie. „Powiedziała, że ​​słyszała, jak mówiłeś przez telefon: »Przetłumaczyłem, sprawdź«”.