„Tata tu mieszka, więc ja też mam prawo do tego mieszkania!” – oświadczyła córka jej męża z pierwszego małżeństwa. Ale kiedy Olga wyciągnęła dokumenty, Daria zdała sobie sprawę, że jej plany legły w gruzach…

W sobotni poranek Olga zaprosiła Romana i Darię do kuchni.

Przed nią leżała teczka.

- Porozmawiajmy spokojnie, bez krzyczenia.

Daria usiadła naprzeciwko.

— Zamierzasz mnie znowu uczyć?

- Nie. Chcę ci wyjaśnić, na jakich warunkach możesz tu przebywać.

Olga uzyskała wypis z rejestru nieruchomości i umowę o podziale majątku ze swoim pierwszym mężem.

„To mieszkanie należy do mnie. Dostałam je na długo przed ślubem z twoim ojcem. Roman mieszka tu za moją zgodą, ale nie jest w stanie sam nim zarządzać”.

Daria zmarszczyła brwi.

— Czy tata nie ma żadnych praw?

„Ma prawa jako małżonek mieszkający tutaj. Ale to nie czyni cię właścicielem mieszkania ani nie daje ci prawa do wprowadzania innych osób bez mojej zgody”.

Dziewczyna spojrzała na Romana.

- Tato, powiedz jej!

Mąż milczał.

„Roma” – zapytała spokojnie Olga – „czy naprawdę obiecałeś Darii, że może tu mieszkać tak długo, jak zechce?”

Westchnął ciężko.

- Tak. Ale nie sądziłem, że tak się to potoczy.

- Ale powinieneś był o tym pomyśleć.

Daria podskoczyła.

- Więc mnie wyrzucasz?!

„Sugeruję, żebyś dotrzymał naszej pierwotnej umowy. Masz jeszcze trzy tygodnie na znalezienie mieszkania. Jeśli potrzebujesz pomocy z ofertami lub przeprowadzką, możemy to omówić”.

— A jeśli nie znajdę?

„Wtedy rozwiążemy sprawę prawnie. Ale nie zgodziłem się na stały pobyt tutaj”.

Daria wyskoczyła z kuchni.

I po raz pierwszy ojciec nie pobiegł za Olgą, żeby się usprawiedliwić.

Etap 6. Syn, któremu odebrano pokój

Wieczorem Olga zadzwoniła do Artema.

- Synu, mamy mały kłopot.

Opowiedziała mu o tym, że Daria się wprowadziła i że zajęła jego pokój.

Artem milczał przez długi czas.

Potem zapytał:

- Mamo, czy moje książki są bezpieczne?

— Wszystkie są nienaruszone. Zebrałem wszystko.

— A konsola?

— Na miejscu.

Westchnął.

— Chciałem przyjechać na trzy tygodnie zimą.

— Przyjdziesz. Pokój będzie gotowy.

Syn milczał.

„Mamo, nie mam nic przeciwko pomaganiu Daszy. Ale mogła chociaż zapytać.”

- Ja wiem.

Po rozmowie Olga weszła do pokoju syna.

Podniosła książki z podłogi.

Starannie wytarłem półki i odłożyłem podręczniki na ich pierwotne miejsca.

Daria stała obok szafy.

- Co robisz?

— Odkładam rzeczy Artema na miejsce.

- Ale ja potrzebuję tych półek!

– To spakuj część swoich rzeczy do walizki. Przecież jesteś tu tylko na chwilę.

Dziewczyna przewróciła oczami.

- Z tobą jest tak ciężko!

Olga odpowiedziała spokojnie:

- Dasza, jest ci ciężko, bo po raz pierwszy musisz brać pod uwagę nie tylko swoje własne pragnienia.

Etap 7. Ojciec nie jest już wygodnym wybawcą