„Tata tu mieszka, więc ja też mam prawo do tego mieszkania!” – oświadczyła córka jej męża z pierwszego małżeństwa. Ale kiedy Olga wyciągnęła dokumenty, Daria zdała sobie sprawę, że jej plany legły w gruzach…

Rzadko się ze sobą komunikowali, ale nie było między nimi otwartej wrogości.

Olga wybrała numer.

„Wierz, cześć. Przepraszam za niespodziewany telefon. Chciałam porozmawiać o Darii.”

Kobieta ciężko westchnęła.

- Co ona teraz zrobiła?

Olga była zaskoczona.

- Roman powiedział, że wyrzuciłeś ją z domu.

Po drugiej stronie zapadła cisza.

— Wyrzucili? Ciekawe.

- Więc to nieprawda?

„Olgo, poprosiłam ją o przestrzeganie podstawowych zasad. Nie organizuj hałaśliwych zgromadzeń wieczorami, pomagaj w opłacaniu rachunków za media i nie zapraszaj obcych bez ostrzeżenia”.

— A Daria?

— Powiedziała, że ​​osoba dorosła nie ma obowiązku nikomu tego zgłaszać.

Vera milczała.

Potem oznajmiła, że ​​wprowadza się do ojca. Powiedziała, że ​​jest duże mieszkanie, wolny pokój i nikt nie będzie się nią opiekował.

Olga zamknęła oczy.

Teraz wiele stało się jasne.

- Więc jej nie wyrzuciłeś?

— Nie. Sama spakowała swoje rzeczy. Zaproponowałem nawet, że pomogę jej zapłacić zaliczkę za wynajęty pokój.

Olga podziękowała Verze.

Odłożyłem słuchawkę.

I przez chwilę patrzyła przez okno.

Daria nie szukała tymczasowego schronienia.

Szukała miejsca, w którym mogłaby żyć według własnych zasad, nie ponosząc konsekwencji swoich decyzji.

Etap 4. Niespodzianka w kuchni

W piątek Olga wróciła do domu trochę wcześniej niż zwykle.

Na korytarzu stały męskie buty.

Z kuchni dobiegł nieznany śmiech.

Przy stole siedział młody mężczyzna.

Obok niego Daria otwierała pudełko z pizzą.

„Witaj” – powiedział nieznajomy.

- Dobry wieczór.

Daria uśmiechnęła się radośnie.

- Ciociu Oli, poznaj Kiryła. Mojego chłopaka.

Olga skinęła głową.

- Bardzo miło.

Kirill wstał.

„Dasza powiedziała, że ​​zostanie tu na chwilę. Właśnie rozmawialiśmy o tym, gdzie postawić mój komputer.”

Olga powoli zwróciła się w stronę dziewczyny.

— Czyj to komputer?

Daria nagle zainteresowała się zawartością pudełka.

„Cóż, Kirill często do mnie przychodzi. Niewygodnie mu jest nosić ze sobą laptopa przez cały czas.”

„Dasza” – powiedziała Olga – „planujesz pozwolić Kiryłowi też tu zamieszkać?”

- Co się stało? Spotykamy się.

Olga spojrzała na młodego mężczyznę.

— Kirył, czy Daria ci powiedziała, że ​​mieszkanie należy do mnie?

Był bezradny.

- Nie. Powiedziała, że ​​to mieszkanie jej ojca.

Daria gwałtownie odstawiła szklankę.

- Co za różnica, czyje to jest?!

„Jest duży” – odpowiedziała spokojnie Olga. „Bo nikogo z was nie zapraszałam, żebyście tu zamieszkali na stałe”.

Kirill zbladł.

- Przepraszam. Nie wiedziałem.

Zaczął zbierać swoje rzeczy.

I Daria podskoczyła.

- Celowo mnie zawstydzasz w obecności tego faceta!

Olga spojrzała na nią.

- Nie, Dasza. Mówię ci po prostu prawdę, którą postanowiłaś ukryć.

Etap 5. Dokumenty, które wszystko układają