June zamknęła książkę przed sobą i podeszła do biurka.
„Cleo przyjechała tu jakieś dwa miesiące przed narodzinami dziewczynek” – powiedziała. „Była ogromna i śmiała się z tego. Powiedziała, że dzieci opanowały całe jej ciało, a prawdopodobnie i połowę mózgu”.
Mimo wszystko, prawie się uśmiechnąłem.
Brzmiało dokładnie jak Cleo.
„Zapytała mnie o coś nietypowego” – kontynuowała June. „Powiedziała: »Jeśli któraś z moich córek będzie kiedyś potrzebowała powodu, żeby pokochać książki, pomożesz jej go znaleźć?«”.
Spojrzałem w stronę kącika dla dzieci, gdzie moje córki spędziły niezliczone deszczowe popołudnia.
„Wiedziała, że coś może się wydarzyć?”
June pokręciła głową.
„Niezupełnie. Miała nadzieję, że tam będzie. Planowała tam być. Ale powiedziała mi, że matki przygotowują się na wszystko – pieluchy, gorączki, formularze szkolne. Powiedziała, że to po prostu kolejny rodzaj przygotowań”.
June sięgnęła pod biurko i wyjęła wyblakłą zakładkę. W środku były zapieczętowane trzy maleńkie, zasugerowane kwiaty polne.
„Zostawiła to u mnie” – powiedziała June. „Miałam to dać tej dziewczynie, która będzie tego potrzebowała pierwsza”.
„Dlaczego tego nie zrobiłeś?”
June uśmiechnęła się delikatnie.
„Tak. Ivy miała sześć lat. Płakała, bo obie jej siostry zaprosiły przyjaciół, a ona chciała mieć ciche miejsce. Dałam jej to razem z pierwszą kartą biblioteczną. Później wróciła schowana w jednej z książek, które oddała.”
Przypomniałem sobie o tej karcie bibliotecznej.
Ivy trzymała go na stoliku nocnym przez wiele miesięcy.
Myślałam, że June po prostu chce być miła.
Nie wiedziałem, że dotrzymuje obietnicy.
Drugie imię zaprowadziło mnie do małego, ceglanego domu Arthura.
Otworzył drzwi z laską w jednej ręce i pulpitem pod pachą. Kiedy pokazałem mu notes, odetchnął głęboko i spojrzał ponad moimi plecami w stronę podwórka.
„Cleo zawsze potrafiła sprawić, by obietnice brzmiały łatwo” – powiedział.
„O co cię poprosiła?”
Artur się uśmiechnął, ale jego oczy błyszczały.
„Powiedziała: «Jeśli któraś z nich zechce za wcześnie zrezygnować z muzyki, niech poprosi ją, żeby dała jeszcze jedną lekcję».”
Od razu pomyślałam o Chloe.
