Siedemnaście lat później mój były mąż przyjechał do mnie na wieś luksusowym samochodem, w towarzystwie swojej młodej żony.

— Oczywiście. Wyjechał miesiąc przed porodem. Powiedział, że nie chce marnować życia na pieluchy i nędzę wsi.

"Powiedziałeś mi, że to ona cię zostawiła!" wykrzyknęła Kristina.

Viktor próbował wziąć ją za rękę, ale ona się odsunęła.

— Przez siedemnaście lat nie interesowałeś się własną córką, a teraz upokarzasz jej matkę? Nie chcę teraz z tobą rozmawiać.

Poszła w kierunku samochodu.

Viktor spojrzał na mnie ze zdziwieniem.

— Lena, nie wiedziałam, jak żyjesz…

Nawet nie próbowałeś się dowiedzieć. I nie martw się o nas. Mam własną piekarnię i dwa sklepy. Uprawiam ziemniaki, bo kocham swój ogródek warzywny, a nie dlatego, że nie mam co jeść.

Podniósł głowę oszołomiony.

— Czy prowadzisz własną działalność gospodarczą?

— Już od ośmiu lat. Ale nie o to chodzi, Viktorze.

Alina wzięła mnie za ramię.

— Mamo, chodźmy do domu.

Viktor zrobił krok w stronę córki.

— Alina, może moglibyśmy kiedyś porozmawiać?

Zatrzymała się.