Przez sześć lat Adrian przedstawiał mnie jako swoją cichą żonę, byłą księgową, która wolała ogrodnictwo od biznesu. Nigdy nikomu nie powiedział o istnieniu Halcyon, ponieważ po śmierci ojca odkupiłam jego wygasające patenty za pośrednictwem spółki holdingowej. Nigdy nie powiedział Celeste, że anonimowy inwestor o nazwie Northstar Capital to ja.
Co najważniejsze, nigdy nie przeczytał aneksu dotyczącego własności.
Położyłem róże na ladzie recepcji. „Miłego przyjęcia”.
Celeste spojrzała na mnie ze współczuciem. „Claire, dorośli idźcie dalej”.
„Podobnie jak akcjonariusze”.
Na jej twarzy pojawił się uśmiech.
Wyszłam na zewnątrz, zanim moje łzy mogły stać się dla nich rozrywką. W windzie odwołałam rezerwację w Paryżu. W samochodzie zadzwoniłam do banku i zamroziłam wszystkie wspólne konta do czasu weryfikacji pod kątem oszustwa.
Następnie zadzwoniłam do Miriam Shaw, mojej prawniczki.
„Aktywuj klauzulę siedemnastą” – powiedziałem.
Miriam zamilkła. „Wycofanie udziałów kontrolnych?”
"Tak."
„To pozbawia Halcyon osiemdziesięciu trzech procent głosów powierniczych. Obecna wartość wynosi około pięćset pięćdziesiąt osiem milionów.”
"Ja wiem."
„Po otrzymaniu wypowiedzenia Celeste rano traci kontrolę.”
Oglądałem, jak konfetti unosiło się za oknami holu niczym popiół.
„Podaj to dziś wieczorem.”
Miriam zapytała, czy chcę, żeby ochrona wysłała mnie do penthouse'u. Spojrzałem na róże odbite w przedniej szybie i przypomniałem sobie każdą rocznicę, o której Adrian zapomniał, twierdząc, że buduje naszą przyszłość. „Nie” – powiedziałem. „Niech wróci do domu i zobaczy, że zamki wciąż są otwarte. Chcę, żeby czuł się komfortowo, kiedy podłoga zniknie mu spod stóp”.
