Wróciłem do domu i po raz pierwszy od dłuższego czasu poczułem, że robię coś dla własnego bezpieczeństwa.
Część 9. Połączenie z laboratorium
Trzy dni później zadzwonili do mnie.
- Walentina Siergiejewna?
- Tak.
— To jest laboratorium. Wyniki są gotowe.
— Czy mogę przyjść jutro?
Po drugiej stronie zapadła chwila ciszy.
— Zdecydowanie polecamy Państwu przybycie dzisiaj. Najlepiej z kimś innym.
Poczułem, że moje palce robią się zimne.
— Coś poważnego?
— Musimy omówić z tobą wyniki osobiście.
Natychmiast zadzwoniłem do Olgi.
- Kochanie, możesz przyjść?
- Oczywiście. Co się stało?
— Mamy już wyniki analizy tej cieczy.
Następnego dnia poszliśmy razem do laboratorium.
Przywitał nas mężczyzna około pięćdziesięciu lat, ubrany w biały fartuch.
Przedstawił się jako doktor Andriej Siergiejewicz.
Weszliśmy do małego biura.
Na stole znajdowała się teczka z wynikami.
Lekarz poprosił nas, żebyśmy usiedli.
Potem spojrzał na mnie.
— Walentyno Siergiejewno, zanim zaczniemy, chciałabym wyjaśnić kilka okoliczności.
— Pytaj śmiało.
— Naprawdę piłeś ten napój codziennie?
- Tak. Prawie trzydzieści pięć lat.
— W tej samej dawce?
— O ile pamiętam, mój mąż zawsze nalewał tyle samo.
— Czy wiesz, kto to wyprodukował?
- Nie. Mój mąż odbierał paczki.
Lekarz wymienił spojrzenia ze swoim kolegą.
Następnie wstał i zamknął drzwi biura.
Olga się spięła.
- Przepraszam, dlaczego zamknąłeś drzwi?
Lekarz wrócił do stołu.
„Ponieważ wyniki wymagają bardzo poważnej dyskusji. I nie chcę, żeby ktokolwiek nam przeszkadzał”.
Poczułem, że moje serce zaczyna bić szybciej.
— Doktorze, powiedz mi wprost. Czy to trucizna?
Nie odpowiedział od razu.
Następnie położył przede mną pierwszą kartkę.
„Próbka zawierała substancje, które nie powinny występować w odżywczej nalewce. Co więcej, stężenia niektórych składników budzą poważne wątpliwości”.
Olga zbladła.
— Czy chcesz powiedzieć, że mój ojciec podał mojej matce truciznę?
Lekarz podniósł rękę.
