Przez trzydzieści pięć lat mój mąż mnie zmuszał

Wróciłem do domu i po raz pierwszy od dłuższego czasu poczułem, że robię coś dla własnego bezpieczeństwa.

Część 9. Połączenie z laboratorium

Trzy dni później zadzwonili do mnie.

- Walentina Siergiejewna?

- Tak.

— To jest laboratorium. Wyniki są gotowe.

— Czy mogę przyjść jutro?

Po drugiej stronie zapadła chwila ciszy.

— Zdecydowanie polecamy Państwu przybycie dzisiaj. Najlepiej z kimś innym.

Poczułem, że moje palce robią się zimne.

— Coś poważnego?

— Musimy omówić z tobą wyniki osobiście.

Natychmiast zadzwoniłem do Olgi.

- Kochanie, możesz przyjść?

- Oczywiście. Co się stało?

— Mamy już wyniki analizy tej cieczy.

Następnego dnia poszliśmy razem do laboratorium.

Przywitał nas mężczyzna około pięćdziesięciu lat, ubrany w biały fartuch.

Przedstawił się jako doktor Andriej Siergiejewicz.

Weszliśmy do małego biura.

Na stole znajdowała się teczka z wynikami.

Lekarz poprosił nas, żebyśmy usiedli.

Potem spojrzał na mnie.

— Walentyno Siergiejewno, zanim zaczniemy, chciałabym wyjaśnić kilka okoliczności.

— Pytaj śmiało.

— Naprawdę piłeś ten napój codziennie?

- Tak. Prawie trzydzieści pięć lat.

— W tej samej dawce?

— O ile pamiętam, mój mąż zawsze nalewał tyle samo.

— Czy wiesz, kto to wyprodukował?

- Nie. Mój mąż odbierał paczki.

Lekarz wymienił spojrzenia ze swoim kolegą.

Następnie wstał i zamknął drzwi biura.

Olga się spięła.

- Przepraszam, dlaczego zamknąłeś drzwi?

Lekarz wrócił do stołu.

„Ponieważ wyniki wymagają bardzo poważnej dyskusji. I nie chcę, żeby ktokolwiek nam przeszkadzał”.

Poczułem, że moje serce zaczyna bić szybciej.

— Doktorze, powiedz mi wprost. Czy to trucizna?

Nie odpowiedział od razu.

Następnie położył przede mną pierwszą kartkę.

„Próbka zawierała substancje, które nie powinny występować w odżywczej nalewce. Co więcej, stężenia niektórych składników budzą poważne wątpliwości”.

Olga zbladła.

— Czy chcesz powiedzieć, że mój ojciec podał mojej matce truciznę?

Lekarz podniósł rękę.