Przez trzydzieści pięć lat mój mąż mnie zmuszał

- Pytam.

- NIE.

Podszedł bliżej.

- Walentyno, nie kłam.

Już dawno nie słyszałam, żeby zwracał się do mnie pełnym imieniem.

Zazwyczaj mówił „Walia”, „kochanie”, „ukochana”.

Teraz w jego głosie było coś obcego.

„Śledziłeś mnie?” – zapytałem.

Michał złapał mnie za ramiona.

Niezbyt trudne, ale wystarczająco mocne, żeby mnie przestraszyć.

- Posłuchaj mnie uważnie. Jeśli kiedykolwiek mnie kochałeś, nigdy więcej tego nie rób.

Spojrzałam na niego i nie mogłam wykrztusić ani słowa.

Puścił mnie.

— Musimy kontynuować. Rozumiesz? Musimy.

- Dlaczego?

Odwrócił się.

- Bo tak musi być.

W tym momencie ostatecznie zrozumiałem, że nie chodzi tu o tradycję romantyczną.

Mąż ukrywał coś bardzo poważnego.

A może przez cały ten czas narażał mnie na niebezpieczeństwo.

Część 6. Trzydzieści pięć lat małżeństwa

Po tej rozmowie zacząłem sobie przypominać całe nasze wspólne życie.

Miałem pięćdziesiąt osiem lat.

Michaił ma sześćdziesiąt jeden lat.

Poznaliśmy się, gdy byliśmy młodzi.

Był człowiekiem uważnym, który nigdy nie zapominał o ważnych datach.

Kiedy zachorowałem na zapalenie płuc, opiekował się mną przez prawie miesiąc.

Po śmierci mojego ojca, Michał przejął wszystkie sprawy organizacyjne.

Pomógł mojej matce, kupił lekarstwa, wyremontował jej mieszkanie.

Nigdy nie pozwolił mi czuć się samotnym.

Dlatego to, co się działo, wydawało się tak niewiarygodne.

Jak osoba, która opiekowała się mną przez tyle lat, mogła jednocześnie zmusić mnie do wypicia nieznanej substancji?

A może on sam nie wiedział, co tam jest?

Być może był to jakiś środek, który uznał za przydatny?

Ale dlaczego w takim razie tak starannie ukrył kompozycję?

Dlaczego zamknąłeś butelkę?

Dlaczego zażądałeś, abym wypił ostatnią kroplę?

Pewnego dnia próbowałem porozmawiać z nim bezpośrednio.

- Misza, nie pijmy już tej nalewki.

Podniósł wzrok znad gazety.

- Dlaczego?

— Czuję się po niej źle.

- Zawsze czujesz się źle z powodu czegoś, czego nie rozumiesz.

- To wyjaśnij, co to jest.

- Już ci mówiłem.