Początkowo jej słowa padały szybko, przeplatane wyjaśnieniami o presji, odpowiedzialności i tym, jak trudno było jej radzić sobie ze wszystkim sama. Uparcie zapewniała, że ​​nigdy nie miała zamiaru skrzywdzić Lily i błagała Eliasa, żeby nie niszczył wszystkiego, co budowała latami.

„Jestem twoją siostrą.”

Eliasz wstał.

„A ona jest moją córką.”

Sarah zaczęła płakać, ale on nie zmienił swojej decyzji. Zbyt wiele lat wierzył, że lojalność rodzinna oznacza ignorowanie zachowań, których nigdy nie powinno się tolerować.

Przed wyjściem podszedł do niego burmistrz.

„Kapitanie Thorne, miasto chciałoby mieć możliwość rozwiązania problemu związanego z zabudową”.

Elias spojrzał na ludzi, którzy niecałą godzinę wcześniej z niego szydzili.

„Będziesz miał taką możliwość”.

Burmistrz widocznie się odprężył.

„Ale nie dzisiaj”.

Elias jedną ręką uniósł torbę podróżną, a drugą ujął dłoń Lily. Ruszył w stronę czekających SUV-ów, nie oglądając się za siebie, na rezydencję, którą kiedyś uważał za dom.

Sarah pozostała na ganku, otoczona ludźmi, którzy nagle chcieli odpowiedzi zamiast szampana.

Przez lata wierzyła, że ​​bogactwo daje jej kontrolę.

O zachodzie słońca dowiedziała się, że jedyną rzeczą, na której Eliasowi zależało bardziej niż na majątku, było dziecko, którego nie potrafiła ochronić.

CZĘŚĆ 5: Co Elias postanowił odbudować

W miesiącach po powrocie Eliasa do Ravenwood jego priorytety stały się zaskakująco proste. Nieruchomości, umowy inwestycyjne i spory wokół projektu deweloperskiego Sarah wymagały uwagi, ale żadne z nich nie było tak ważne, jak uświadomienie Lily, że jest bezpieczna i nigdy więcej nie będzie musiała walczyć o prawo do przynależności.

Elias przeprowadził się z nią do mniejszego domu na skraju miasta, zamiast od razu wracać do Thorne Manor. Lily początkowo kwestionowała tę decyzję, ale on wyjaśnił, że dom nie jest cenny ze względu na marmurowe podłogi, ogromne ogrody czy imponujące nazwisko; liczy się, bo ludzie w nim mieszkający mogą zamykać oczy w nocy, nie obawiając się tego, co przyniesie poranek.

„Czy to teraz nasz dom?”

„Może tak być, jeśli tego chcesz.”

Lily rozejrzała się po skromnym salonie.

„Czy mogę dostać pokój z dużym oknem?”

Elias się uśmiechnął.

„To już jest twoje.”