Elias ostatecznie zachował dwór Thorne Manor, zamiast go sprzedać lub przekształcić w kolejny luksusowy kompleks. Przekazał część okolicznych terenów fundacji charytatywnej wspierającej rodziny wojskowych, weteranów powracających do cywila oraz dzieci rodziców wysłanych na misję.
Decyzja zaskoczyła burmistrza Ravenwood, który spodziewał się, że Elias wykorzysta swoje udziały do zdominowania miasta pod względem finansowym. Zamiast tego Elias zreorganizował kilka umów deweloperskich, chroniąc jednocześnie lokalne firmy i odrzucając projekty, które opierały się wyłącznie na wysiedleniach i prestiżu.
Rok po powrocie Elias po raz pierwszy przyprowadził Lily do Dworu Thorne. Zawahała się, gdy dotarli do ogrodu na tyłach domu i spojrzała w stronę starego budynku gospodarczego, gdzie ją znalazł.
„Czy musimy tam iść?”
"NIE."
Ścisnął jej dłoń.
„Nigdy więcej nie będziemy musieli tam wracać”.
Kilka tygodni później Elias kazał zburzyć szopę.
Nie zastąpił go innym budynkiem. Zamiast tego, on i Lily zasadzili tam mały ogródek, a ona sama wybrała wszystkie kwiaty.
Wiosną ziemia, która kiedyś była świadkiem najgorszego okresu jej dzieciństwa, pokryła się nową roślinnością.
Sarah wierzyła, że Elias wrócił do Ravenwood jako biedny żołnierz, mając tylko stary mundur i zniszczoną torbę. Burmistrz nazwał go nikim, a bogaci obcy śmiali się z niego, podczas gdy jego siostra kazała mu opuścić posiadłość, którą uważała za swoją.
Nie zrozumieli go, bo oceniali władzę na podstawie wyglądu.
Elias oceniał to inaczej.
Lata spędzone w mundurze nauczyły go, że autorytet nie znaczy nic bez odpowiedzialności, a ojcostwo nauczyło go, że aby chronić kogoś, czasami trzeba odejść od ludzi, którym kiedyś można było zaufać.
Mógł wykorzystać swój majątek, żeby ukarać każdego, kto go upokorzył.
Zamiast tego wykorzystał je, aby zbudować coś lepszego dla Lily.
A gdy w końcu przestała pytać o pozwolenie przed otwarciem lodówki, Elias wiedział, że to znaczy więcej niż posiadanie każdego akra ziemi w Ravenwood.
