Pewien mężczyzna trzy razy w tygodniu zabierał córkę swojego najlepszego przyjaciela na lekcje baletu – aż do momentu, gdy jej nauczycielka zadała matce dziewczynki jedno mrożące krew w żyłach pytanie, które zmieniło wszystko.

— Co ty tu robisz? — zapytała podejrzliwie.

— Przyjechałam po ciebie.

— Czyli teraz sprawdzasz, czy naprawdę nie chodzę na zajęcia?

Pokazałam jej potwierdzenia opłat za naukę i dokument potwierdzający zapisanie do szkoły.

— Dlaczego miałabym nadal płacić, gdybym chciała, żebyś zrezygnowała? — zapytałam.

Jej wyraz twarzy się zmienił.

— Derek powiedział, że ty i tata uzgodniliście, że nie jestem jeszcze gotowa. Twierdził, że nie chcecie zranić moich uczuć, więc poprosiliście go, żeby nadal mnie woził, dopóki sama się nie poddam.

Zrobiło mi się niedobrze.

Derek przekonał ją, że jej własni rodzice w nią nie wierzą.

Powiedział jej również, że nauczycielka wątpi w jej talent, a dalsze ćwiczenia sprawią jedynie, że będzie wyglądała na zdesperowaną.

— Myślałam, że się mnie wstydzicie — wyszeptała.

Mocno ją przytuliłam.

— Nigdy. Ani przez jedną sekundę.

W drodze do domu Audrey wyjaśniła, że zamiast chodzić na zajęcia, spędzała te wieczory w holu szkoły baletowej albo w pobliskiej kawiarni. Bała się nam powiedzieć prawdę, ponieważ Derek twierdził, że się rozzłościmy i zabronimy jej tańczyć.

W domu Scott wysłuchał Audrey, gdy pokazała nam wiadomości, które wysyłał jej Derek.

W jednej z nich napisał: „Twoja mama mówi, że nie masz brać udziału w przesłuchaniach. Nie utrudniaj sprawy, prosząc ją o zmianę zdania”.

W kolejnej wiadomości napisał: „Twoja nauczycielka uważa, że powinnaś zrobić krok w tył. Próbuję oszczędzić ci cierpienia”.