Ledwo dawałam sobie radę, gdy umierająca sąsiadka zaproponowała mi układ: zaopiekuję się nią, a ona w zamian zapisze mi wszystko. Zgodziłam się, ale po jej odczytaniu testamentu nie dostałam nic! Myślałam, że mnie oszukała, ale następnego dnia jej prawnik dał mi coś, co sprawiło, że ugięły się pode mną kolana.
Siedziałem w kancelarii prawniczej naprzeciwko siostrzenicy pani Rhode. Co kilka sekund patrzyła na mnie tak, jak ludzie patrzą na gumę do żucia przyklejoną do buta.
Prawnik odchrząknął, otworzył teczkę i zaczął czytać płaskim głosem: „Rezydencja przy Willow Street zostanie przekazana na rzecz organizacji charytatywnej Saint Matthew's Outreach Charity”.
Zamrugałem. „Co?”
Nie podniósł wzroku. „Osobiste oszczędności zostaną rozdzielone między kościół św. Mateusza a kilka organizacji charytatywnych. Mojej siostrzenicy zapisuję moją kolekcję biżuterii”.
Siedziałem w kancelarii prawnej.
Siedziałem nieruchomo, czekając na swoje imię. Pani Rhode obiecała, że dostanę wszystko, jeśli będę się nią opiekował przez ostatnie lata jej życia!
Prawnik przewrócił jedną stronę, a następnie zamknął teczkę. „To kończy odczyt”.
Wpatrywałam się w niego. „To wszystko? Ale obiecała mi…”
Myśl uderzyła mnie tak mocno, że aż ścisnęło mnie w żołądku. Czy pani Rhode mnie okłamała?
Wstałam i szybko wyszłam, zanim którykolwiek z nich zobaczył, że płaczę.
Czy pani Rhode mnie okłamała?
