„To oznacza, że twój prawnik powinien dokładnie sprawdzić swoją pracę”.
Wyszli wściekli, ostrzegając mnie, że przeprowadzka odbędzie się w piątek o dziewiątej rano i że wszystko, co zostawię, będzie uznane za darowiznę na lepsze życie Julii. Gdy tylko ich samochód zniknął, zadzwoniłem do Davida.
Posłuchał i powiedział:
„To, co twierdzą, jest niemożliwe. Dom jest własnością trustu. Te dokumenty są fałszywe. To nie jest tylko sprawa cywilna. To oszustwo, spisek i próba kradzieży. Powinniśmy natychmiast zgłosić się na policję”.
„Jeszcze nie” – powiedziałem.
Zapadła cisza.
„Clare, o czym myślisz?”
„Jeśli ich teraz powstrzymamy, nazwą to nieporozumieniem. Zrzucą winę na fałszywego prawnika i spróbują później. Niech przyjadą z przeprowadzką. Niech spróbują przejąć dom. Wtedy nie będzie zamieszania”.
Dawid milczał przez kilka sekund.
„To odważne. Prawnie też bardzo mądre. Ja podejmę decyzję. W piątek nie będziesz sam”.
Piątkowy poranek był pogodny i zimny. Zaparzyłem kawę i usiadłem przy oknie wykuszowym, obserwując ulicę. Dokładnie o dziewiątej podjechała ciężarówka z przeprowadzkami. Za nią jechało białe BMW Julii, a potem SUV moich rodziców. Wysiadł mężczyzna w lśniącym, szytym na miarę garniturze, niosąc skórzaną teczkę. Przedstawił się jako Richard Blackwood, prawnik Julii.
Julia zadzwoniła do drzwi, jakby był to ostatni raz, kiedy miałam otworzyć własne drzwi.
Dzień dobry, śpiochu. Mam nadzieję, że się spakowałeś. Przeprowadzka już się rozpoczęła.
Otworzyłem drzwi.
„Nigdzie się nie wybieram.”
Fałszywy prawnik wystąpił naprzód.
„Pani Clare Thompson, mam nakaz przeniesienia własności wydany przez sąd i nakaz posiadania. Jest pani prawnie zobowiązana do natychmiastowego opuszczenia lokalu.”
Uśmiechnąłem się uprzejmie.
„Proszę wejść. Chciałbym zobaczyć te dokumenty.”
Weszli do środka pełni pewności siebie. Mężczyzna otworzył teczkę i rozłożył papiery. Powoli fotografowałem każdą stronę telefonem.
„Są bardzo dokładne. Która firma je przygotowała?”
„Blackwood and Associates” – powiedział. „Specjalizujemy się w skomplikowanych korektach majątkowych”.
„I wszyscy jesteście pewni, że te dokumenty są autentyczne?”
„Stawiam na to swoją reputację zawodową” – powiedział.
Julia przewróciła oczami.
„Clare, przestań grać na zwłokę. Przegrałaś.”
Mój ojciec skinął głową.
„Ten dom powinien przynieść korzyść całej rodzinie”.
Moja matka dodała,
„Niektórzy ludzie nie potrafią udźwignąć odpowiedzialności”.
Podszedłem do przedniego okna, odsłoniłem koronkową zasłonę i odwróciłem się do nich.
„Właściwie jest tu ktoś, kogo powinieneś poznać.”
Potem otworzyłem drzwi wejściowe.
„David, jesteśmy gotowi.”
