– Oddaj samochód mojemu ojcu; jego się zepsuł – powiedział mąż, wsuwając kluczyki do kieszeni.

– Przez cały czas. Jest w całości, czysty – nawet wytrzepałam dywaniki. – Olya opuściła ręce wzdłuż ciała i spojrzała mu prosto w oczy. – No i jak? Jak to jest, kiedy ktoś zabiera ci twoją własność, a ty biegasz dookoła i wrzeszczysz?

Daniil stał na środku pokoju, powoli uświadamiając sobie, że urządził awanturę o samochód, który wcale nigdzie nie zniknął. Zrozumiał, że wczoraj wyrwał żonie kluczyki, okłamał ojca – za co zresztą dostało mu się porządnie – a wszystko to tylko po to, by wyjść na głupca, którego ograno z łatwością dziecka w ulicznej grze w trzy kubki. Larisę zalała fala wstydu – za syna, za siebie i za każdą sadzonkę, jaką kiedykolwiek posadzono w ogrodzie.

– Zrobiłaś to specjalnie – szepnął.

– Zrobiłam. Takie lekcje zazwyczaj sporo kosztują, ale ja dałam ci ją za darmo. Prosto pod twoje drzwi. – Olya, daj spokój, wystarczy…

– Mniejsza z tym. Pytam cię: wyciągnęłaś z tego naukę? „Jej głos był spokojny, niemal rzeczowy. – Bo jeśli jeszcze tego nie zrozumiałeś, to wyciągnę walizkę. Twoje rzeczy, twój samochód, mieszkanie twoich rodziców… jestem pewna, że ​​tam naleją ci czegoś do picia i będą ci współczuć.

– Zrozumiałem – odparł Daniił głuchym głosem.

– Jeśli jeszcze raz wspomnisz o mojej własności – nie »naszej«, a właśnie *mojej* – nie będę nawet dyskutować. Po prostu otworzę szafę i wyjmę walizkę. Jest całkiem wygodna – ma kółka, więc właściwie sama jedzie.

Larisa cicho ruszyła w stronę drzwi, wycofując się ostrożnie. Zrozumiała już, że to jej synowa trzyma wszystkie atuty; prowokowanie jej było jak ciągnięcie tygrysa za ogon przy jednoczesnym gruchaniu: »chodź, kotku, chodź«.

– Już pójdę – powiedziała. – Olu… wybacz, że nazwałam cię niegrzeczną.

– Wybaczam – odparła krótko Ola.

Drzwi się zamknęły. Daniił przeszedł do drugiego pokoju i usiadł na skraju kanapy, wpatrując się w breloczek do kluczy. Ola nie zamieniła z nim już ani słowa. Spokojnie wzięła prysznic, przygotowała śniadanie – tylko jedną porcję – zjadła, umyła talerz i usiadła z książką.