Ktoś, o kim nigdy mi nie opowiadał.
Charlie musiał dostrzec każdą straszną konkluzję malującą się na mojej twarzy, ponieważ delikatnie podniósł rękę.
„Myślę, że wyobrażasz sobie coś, co nie jest prawdą.”
Przełknęłam ślinę.
„Więc pomóż mi zrozumieć.”
Zawahał się.
„Chyba nie powinienem tego tłumaczyć”.
„Znasz mojego męża” – powiedziałam. „A teraz stoję tu i zastanawiam się, czy w ogóle go znam”.
Wyraz twarzy Charliego złagodniał.
„Jestem tam wolontariuszem.”
Zmarszczyłem brwi.
„Naprawdę?”
„W większość czwartków” – powiedział z lekkim uśmiechem. „Julian też”.
Przez kilka sekund tylko na niego patrzyłem.
„Nie wiem, co powiedzieć.”
Pokręciłem głową.
„Nigdy mi nie powiedział.”
„Nie sądzę, żeby chciał, żeby ktokolwiek się o tym dowiedział”.
"Dlaczego?"
Charlie zastanowił się przez chwilę.
„Ponieważ nie robił tego dla uznania”.
Oparł się o balustradę ganku.
