„Nie” – uśmiechnął się. „Podziękuj mężowi”.
Po tym jak odjechał, zostałem na ganku jeszcze przez kilka minut.
Odzyskany telefon Juliana spoczywał w jednej ręce.
Zielony dinozaur siedział w drugim.
Spojrzałem na papierową koronę.
KRÓL DINOZAUR.
Ile czwartków mój mąż spędził w ciszy, stając się kimś, na kim przestraszone dziecko mogło polegać?
Wziąłem telefon i napisałem do niego wiadomość.
Musimy porozmawiać, kiedy wrócisz do domu.
Odpowiedział niemal natychmiast.
Wszystko w porządku, Dani?
Spojrzałem na dinozaura.
Wróć bezpiecznie do domu. Porozmawiamy.
—
Trzy godziny później usłyszałem klucz Juliana w drzwiach wejściowych.
„Dani?”
Jego głos niósł w sobie to samo ciepło, co zawsze.
Potem zobaczył kuchenny stół.
Jego odzyskany telefon.
Mały zielony dinozaur.
Korona papierowa.
Po raz pierwszy odkąd go poznałam, Julian wyglądał na zupełnie bez słowa.
"I…"
