Szkoła nie powinna zakładać, że zarzut jest fałszywy tylko dlatego, że osoba, której dotyczy, jest szanowanym nauczycielem. Podobnie, nie powinna ogłaszać winy pracownika, dopóki fakty nie zostaną ustalone.
Sprawiedliwy proces chroni uczniów i gwarantuje, że decyzje są podejmowane w oparciu o dowody. Pomaga również zachować integralność społeczności szkolnej.
W zależności od okoliczności, do czasu rozpatrzenia sprawy, konieczne mogą być ustalenia tymczasowe. Mogą one obejmować zmiany w zakresie nadzoru, przydziału uczniów do klas lub sposobu kontaktu. Każda decyzja powinna być podyktowana potrzebą ochrony uczniów oraz zgodnością z procedurami zatrudnienia i ochrony.
Szkoła może również potrzebować zachować istotne dokumenty. Mogą to być raporty o incydentach, informacje o frekwencji, plany lekcji, korespondencja oraz wszelkie dostępne nagrania, które są przechowywane zgodnie z prawem i mają znaczenie dla dochodzenia.
Jeśli obecni byli inni uczniowie, ich relacje mogą być istotne. Nie należy ich jednak zachęcać do omawiania incydentu między sobą w sposób, który mógłby wpłynąć na to, co później zgłoszą. Należy również uszanować ich prywatność.
Komunikacja z rodzicami to kolejny ważny element reakcji. Rodziny muszą mieć pewność, że zgłoszenie zostało potraktowane poważnie i że przestrzegane są odpowiednie procedury. Jednocześnie szkoły mogą mieć ograniczone możliwości ujawniania danych osobowych pracownika lub innego dziecka.
W oryginalnym materiale nie zidentyfikowano żadnej szkoły ani nie opisano jej reakcji. Dlatego twierdzenie, że miało miejsce konkretne dochodzenie, zawieszenie, zwolnienie lub podjęcie kroków prawnych, byłoby nieprawdziwe.
Szerszy wniosek jest taki, że szkoły potrzebują jasnych procedur, zanim dojdzie do kryzysu. Personel powinien wiedzieć, jak zgłaszać obawy, administratorzy powinni rozumieć swoje obowiązki, a uczniowie powinni wiedzieć, do których zaufanych dorosłych mogą się zwrócić, jeśli poczują się zagrożeni.