CZĘŚĆ 2
Sędzia Whitmore spojrzał znad okularów. „Panie Mercer, proszę poinstruować swojego klienta, żeby nie opuszczał budynku sądu”.
Adwokat Granta mrugnął. „Wasza Wysokość?”
„Słyszałeś mnie.”
Otworzyłam torebkę i wyjęłam cienki, czarny notes. Grant rozpoznał go od razu. Jego twarz się ściągnęła.
Lata wcześniej, zanim Mercer Dynamics zatrudniał pracowników, wszystkie notatki dotyczące rozwoju sporządzałem ręcznie: daty, algorytmy, telefony od inwestorów, awarie prototypów, warunki licencji. Grant żartował, że moje notatniki są warte więcej niż złoto.
Ukradł ich jedenaście.
Nie zdążył na dwunastą.
Lena wstała. „Zapieczętowany list to zawiadomienie o równoległym postępowaniu złożonym dziś rano w sądzie federalnym. Zawiera on poświadczone zapisy patentowe, wyniki badań księgowych oraz wniosek o zabezpieczenie aktywów w nagłych wypadkach”.
Vanessa prychnęła. „Ona blefuje”.
Zwróciłem się do niej. „Masz taką nadzieję”.
Grant przez miesiące zakładał, że ukrywam się w pokoju gościnnym mojej siostry, otumaniony i bezradny. W rzeczywistości pracowałem w firmie księgowo-śledczej, kierowanej przez mojego byłego doktoranta, Eliego Parka. Każdy podejrzany przelew był łatwiejszy do wyśledzenia, ponieważ Grant uważał, że nie rozumiem już systemów, które zaprojektowałem.
Przekazywał dochody z licencji za pośrednictwem firmy konsultingowej zarejestrowanej na brata Vanessy. Antydatował uchwały zarządu. Używał mojego podpisu cyfrowego przy cesjach patentów. Co najgorsze, złożył fałszywe oświadczenie, twierdząc, że główny mechanizm firmy powstał dopiero po wejściu w życie naszej umowy małżeńskiej.
To kłamstwo było pułapką.
Nasza umowa przedmałżeńska chroniła przyszłe zarobki Granta, ale zawierała również klauzulę, której domagał się jego ojciec: jakiekolwiek celowe zatajenie majątku małżeńskiego lub oszukańcze wykorzystanie własności intelektualnej drugiego małżonka całkowicie unieważniało ograniczenia finansowe.
Grant zapomniał o tym zdaniu, ponieważ nigdy nie wyobrażał sobie, że cicha, pogrążona w żałobie kobieta siedząca naprzeciwko niego przeczyta każdą stronę.
Nie, nie miałem.
