Lauren wstrzymała odtwarzanie dźwięku.

Sędzia Monroe wbiła w niego wzrok.

„Panie Carter” – zapytała – „czy szukał pan pomocy medycznej dla swojej córki po tym incydencie?”

Daniel lekko się poruszył.

„Nie. Wydawała się w porządku.”

Raport pediatry wykazał co innego.

Emily miała znaczne siniaki na obu ramionach, obrzęk w okolicy barku i głęboki stłuczenie biodra. Na szczęście nie miała złamanych kości, ale lekarz udokumentował, że jej obrażenia nie pokrywają się z pierwotnym wyjaśnieniem Daniela, że ​​był to zwykły upadek z huśtawki na placu zabaw.

Potem nadeszła kolejna niespodzianka.

Mark Carter został przesłuchany.

Daniel najwyraźniej spodziewał się, że brat będzie go bronił.

Nie, nie zrobił tego.

Mark przyznał, że konstrukcja przeszkody jest w złym stanie i że wielokrotnie ostrzegał Daniela, aby nie pozwalał Emily na nią wchodzić. 

Co ważniejsze, Mark potwierdził, że widział, jak Daniel chwytał Emily, gdy ta odmawiała.

Powiedział, że wszedł do środka, ponieważ bracia później się pokłócili.

Adwokat Daniela poprosił o przerwę.

Sędzia odrzucił wniosek.

Po południu nienadzorowane odwiedziny Daniela zostały przerwane.

Nakazano mu nie kontaktować się bezpośrednio z Emily do czasu przeprowadzenia pełnego dochodzenia w sprawie opieki. 

Wszelkie przyszłe wizyty będą musiały odbywać się w ośrodku nadzoru zatwierdzonym przez sąd.

Daniel w końcu podszedł do mnie, gdy już był na sali sądowej.

„Niszczysz moją relację z córką”.

Lauren natychmiast stanęła między nami.

Nie odpowiedziałem.

Nie było nic produktywnego do powiedzenia.

Ponieważ Daniel nadal uważał, że przesłuchanie dotyczyło mnie.

Zdawał się nie rozumieć, że Emily bała się go na długo zanim skontaktowałem się z prawnikiem.

Sprawa o opiekę ciągnęła się miesiącami.

Kurator sądowy, Michael Torres, został wyznaczony do zbadania, co leży w najlepszym interesie Emily. Przesłuchał nauczycieli, lekarzy, krewnych, sąsiadów i oboje rodziców.

To śledztwo ujawniło coś, o czym nawet ja nie wiedziałem.