Otworzyłam usta, żeby odpowiedzieć, ale nie potrafiłam wydobyć z siebie ani słowa.
Oliver spał spokojnie przytulony do mojej piersi, zupełnie nieświadomy tego, że troje obcych ludzi właśnie rozmawia o jego przyszłości.
W końcu spojrzałam na starszą kobietę.
„Zanim odpowiem, chciałabym się czegoś dowiedzieć. Jak mój mąż państwa znalazł?”
Kobieta wymieniła nerwowe spojrzenie ze swoim mężem.
„Mam na imię Margaret” – powiedziała. „A to George, mój mąż. Pani mąż skontaktował się z nami wczoraj za pośrednictwem prywatnej organizacji zajmującej się adopcjami”.
„Wczoraj?” – powtórzyłam z niedowierzaniem. „Kiedy ja siedziałam w domu i płakałam, bo nas porzucił?”
George spuścił wzrok.
„Powiedział nam, że ma pani problemy finansowe i chce znaleźć rodzinę dla swojego dziecka”.
Zrobiło mi się niedobrze.
