Mój ojciec poślubił kobietę młodszą ode mnie o 36 lat.

Ojciec spojrzał w kamerę.

— To dowód, dlaczego poślubiłem Anastazję.

Film się zatrzymał.

Nikt nie powiedział ani słowa.

Notariusz powoli zamknął laptop.

Anastazja szepnęła:

„Obiecał, że nigdy tego nie pokaże”.

Zwróciłem się do niej.

„Więc wiesz, co tam jest?”

Ona płakała.

Po raz pierwszy od sześciu lat, naprawdę.

- Tak.

Michał podszedł do drzwi.

„W takim razie czas się dowiedzieć”.

Anastazja spojrzała na nas.

— Jeśli obejrzysz to nagranie do końca… zrozumiesz, dlaczego zostawił mi tylko jednego rubla.

Zamarłem.

Jeden rubel.

Po sześciu latach małżeństwa.

Po domu, podróżach, drogich prezentach i życiu, które kiedyś uważała za swoje.

Ale dlaczego?

Odpowiedź czekała na nas w następnym pliku.

I jeszcze nie wiedziałem, że po obejrzeniu tego filmu, nigdy już nie będę w stanie wspominać ostatnich lat życia mojego ojca w ten sam sposób.

Rozdział 4. Co zostawił

Notariusz ponownie włączył nagrywanie.

Ojciec pojawił się na ekranie w tej samej sali szpitalnej. Przez kilka sekund milczał, jakby zbierał siły.

— Jeśli obejrzycie ten film razem, to znaczy, że wszystko wydarzyło się tak, jak przypuszczałem.

Spojrzał w kamerę.

„Wiem, że jesteś na mnie zły. I masz do tego prawo.”

Anastazja siedziała nieruchomo.

Ojciec kontynuował: