Mój ojciec poślubił kobietę młodszą ode mnie o 36 lat.

- Tak?

Przez kilka sekund milczała.

— Musimy porozmawiać.

– Po ceremonii.

– Nie. W tej chwili.

Spojrzałem na księdza, który nadal mówił o swoim ojcu.

- Tutaj?

Anastazja pochyliła się bliżej.

– Twój ojciec zostawił dokumenty.

Poczułem, jak wszystko w moim wnętrzu staje się zimne.

– Jakie dokumenty?

Przełknęła ślinę.

– Testament.

Mychajło, który siedział obok, natychmiast się odwrócił.

– A co z nim?

Anastazja spojrzała najpierw na niego, a potem na mnie.

- Nie wiem.

"Właśnie powiedziałeś, że tam coś jest."

– Powiedziałem, że są dokumenty.

„A dlaczego zbladłeś?” zapytał Michaił.

Ona nie odpowiedziała.

Zamiast tego wyjęła telefon z torebki.

– Zadzwonił do mnie notariusz.

Zmarszczyłem brwi.

- Dzisiaj?

- Tak.

– I co powiedział?

Anastazja ścisnęła telefon tak mocno, że jej palce zbielały.

– Powiedział, że jego ojciec zostawił testament, który powinien zostać ogłoszony wszystkim spadkobiercom w tym samym czasie.

Michaił się uśmiechnął.

- Wszyscy?

Spojrzała na niego.

- Wszyscy.

I wtedy po raz pierwszy pomyślałem, że mój ojciec mógł milczeć przez ostatnie sześć lat nie dlatego, że nie zauważał, co się dzieje.

Być może cały czas czekał na właściwy moment.

Anastazja powoli usiadła.

Ale teraz nie patrzyła już na trumnę.

Patrzyła na drzwi.