„Mój 76-letni dziadek codziennie zabierał mnie do lasu i kazał mi rozbierać się niemal do połowy naga. Ale pewnego dnia moja mama potajemnie poszła za nami i usłyszała dziwne krzyki dobiegające z głębi lasu. Kiedy podeszła bliżej i zobaczyła, co tak naprawdę tam robiliśmy, jej serce nie wytrzymało. Upadła na kolana i wybuchnęła płaczem…”

— Z pomocą specjalistów-wolontariuszy zbudowaliśmy tutaj bezpieczne przejście. Emily pomagała mi mierzyć głębokość wody, przenosić lekkie materiały i sprawdzać ścieżkę.

Spojrzałam na mamę.

— Ale ja od zawsze bałam się płynącej wody. Za każdym razem, gdy wchodziłam do strumienia, przypominałam sobie wypadek, o którym mi opowiadałaś. Byłam przerażona, że spotka mnie to samo.

Łzy spływały mi po policzkach.

— Chciałam zrobić ci niespodziankę, mamo. Ale za każdym razem, kiedy zbliżałam się do wody, wpadałam w panikę. Dziadek mówił, że możemy przestać, ale ja chciałam dokończyć to, co zaczęliśmy.

Dziadek spuścił głowę.

— Popełniłem jeden błąd, Sarah. Nie zdawałem sobie sprawy, jak trudno Emily jest dochować tej tajemnicy. Powinienem był wcześniej z tobą porozmawiać.

Mama przez długą chwilę patrzyła na nas w milczeniu.

Potem powoli odwróciła się w stronę Mary.

— Mary… Myślałam, że mnie nienawidzisz.

Mary wzięła ją za rękę.