Na pierwszy rzut oka szczenięta wyglądały na zdrowe. Były blisko matki, żywe i nie wykazywały żadnych widocznych oznak poważnej choroby. Jednak badanie fizykalne przeprowadzone przez osoby niebędące specjalistami okazało się niewystarczające. Niektórych chorób zwierząt nie da się zdiagnozować wyłącznie na podstawie wyglądu. Nawet jeśli szczenię wydaje się zdrowe, problem może zostać wykryty dopiero podczas badania specjalistycznego. To samo dotyczyło matki, która znosiła głód, ciągły stres i życie bez odpowiedniego schronienia.
Dlatego akcja ratunkowa nie mogła zakończyć się na wyciągnięciu rodziny z dołu. Cała piątka musiała zostać przewieziona do weterynarza. Tylko specjalista mógł ocenić stan psa i szczeniąt, określić, czy są narażone na choroby i upewnić się, że ich długotrwały pobyt w trudnych warunkach nie doprowadził do żadnych niebezpiecznych konsekwencji. Rodzinę zabrano na badania bez rozdzielania matki od szczeniąt, co pozwoliło jej zachować poczucie bezpieczeństwa, które dopiero zaczynała odczuwać.
Opuszczając glinianą niszę, psy po raz pierwszy mogły naprawdę odpocząć. Matka przez długi czas żyła w ciągłym napięciu. Musiała monitorować otoczenie, pilnować czwórki szczeniąt i jednocześnie radzić sobie z głodem. Nawet gdy nic się wokół niej nie działo, nie mogła się w pełni zrelaksować. Teraz, gdy ludzie byli w pobliżu i przejęli opiekę nad rodziną, potrzeba ciągłego przewidywania niebezpieczeństwa stopniowo ustępowała.

Wcześniej odpoczynek był powierzchowny, ponieważ macierzyńska ostrożność nie pozwalała jej zapomnieć o kruchości schronienia. Ciasne pomieszczenie uniemożliwiało jej również swobodne usadowienie się w pobliżu szczeniąt. W bezpiecznym otoczeniu wszystko było inne: szczenięta były tuż obok niej, nikt nie próbował ich zabrać, a jedzenie nie wymagało już niebezpiecznych poszukiwań. Suczka mogła zamknąć oczy, nie nasłuchując nieustannie tego, co dzieje się poza jej małym schronieniem.
Proste legowisko stało się dla nich miejscem zasłużonego odpoczynku. Matka położyła się obok szczeniąt, a maluchy ułożyły się obok niej. Wkrótce cała rodzina zasnęła. Ten sen nie był jedynie wynikiem zmęczenia. Świadczył o tym, że suczka w końcu pozwoliła sobie na rozluźnienie kontroli. Zwierzę, które jeszcze niedawno obawiało się każdego zbliżenia, czuło, że w pobliżu są ludzie, którzy będą się nim opiekować i nie zostawią go bez pomocy.
